Қадіріне жеттің бе уақыттың, әр сәттің?
Сарсаң оймен сабылтып жүйке-көлік шаршаттың.
Күн қыздырды төбеңнен, бауырыңнан Жер Ана,
Терлеп-тепшіп балбырап көктемдегі қарша ақтың.

Қадіріне жеттің бе бойда қуат бар Шақтың?
Той-думан мен қыз-қырқын дырдуына қарсы ақтың.
Бас жарғызып сойылға......

Жаңа жыл,
Жаңа ғасыр,
Жаңа мыңым!
Талайы сапырылды бағалының:
Жылқыда тасырқамас тағалының,
Өзенде тас бұлақты......

Әлди, әлди, ақ бөпе,
Ақ бесікке жат бөпе.
Әжелерің мерейін
Тасыт, көңлін тап, бөпе.
Ақ құндағың тұйықта,
Үйрен сағат......

Жаз. Дала. Бетегелі үйдің қасы.
Көк бурыл желкілдейді шидің басы.
Жантайған сары жоңышқа құшақ жайса,
Құлын кекіл сусиды жусан шашы.

Су жақта-балалар мәз жайраңдасып,
Ат болып, атан болып......

Қанып жүр ғой тән шөлі,
Жан шөлі қашан қанады?
Жан аңсаған нәрсені
Тапсаң — жанар жанады.

Шақырады Көк Жайлау,
Қалада жаз......

Түзде ешкім тиіспейді ағалыға.
Қосады қара құндыз жағалыға.
Қосады қыста мұздан таймайтұғын,
Ал жазда тасырқамас тағалыға.

Кеспейді жолын ешкім ағалының,
Санатты бірі санап......

Ақ сорпа ат құйғытқан нөпір көкпар.
Аз да емес ақ тер, көк тер топырлақтар…
Не сойы сайгүліктің, салбілектің
Осында созылтуда бұлшық ет, қар.

Серкені өңгерген кім тайталаста ?
Қарт салтаң......

Көкпар — сын, күш сынайтын, ат сынайтын.
Ат таңдап жаратардай бап сынайтын.
Жеңсігі басылмаған бақ сынайтын
Ер-тұрман, қос үзеңгі,шылбыр-тізгін
Сай ма деп ат шөгелсе апшылмайтын.

Көкпар — сын, күш жеткен кұл тартып алар,
Арқалы шын көкпаршы......

Бала кез орман тауда ойнағанмын.
Асырсап әр қойнауын бойлағамын….
Қалада өнер қуып жүргенімді,
Сағынып талай кеште ойнағанмын.

Достарға сөйлейтінтін мақтана бір,
Жайқалған кездерінде.....

Аспанда ерек дабыл кем күркіреген,
Жаңбыр құйды дамылсыз сіркіреген.
Ағыл-егіл, кең көше......