Отқа күйгенде - күйікке құрбақаның қабығын күйдіріп, күлін күйген жерге себеді. Алла шипасын өзі берер.

Тамақ іскенде - бұл дұғаны оқып, дем ұрады. Бисмиллаһир рахманир рахим. Аллаһу раббана уа рабби аба ина фаътарафу бизамбиһим фаһул лаһум мин хуруж уа нуназзилу минал Куран. Ма һуа шифа‘ а уа рахматулил му‘минин уала йазидуз залимина илла хасара.

Той тойлап жатыр бүгін Амангелді атырабы,
Кең даланы сазды әуеннің тербетіп жатыр әні.
Бұдан артық біздерге қуаныш бар ма,сірә?!
Тамыры терең тартып,жайқалса жапырағы.

Ашық аспан астында ауылым тербеледі,
Өзіңе қарай бұрдым мен де жыр-кемені,
Сендегі мөлдір,тұнық таза ауаға,
Білмеймін,қай жердің....

Туған жердің сағындым топырағын,
Сағым қуып жүреді жиі жаным.
Қасиетіңнен айналдым мен туған жер,
Маңдайыма бұйырған алтын бағым.

Алтын бағым, арайлы алтын таңым!
Шуағы мол қашанда от құшағың.
Арман бар ма сенде өсіп, бой түзеген,
Тең келмейтін....

Тасыр қоғам ілмей мені қаперге,
Мен көбеңсіп жүрмін мынау жат елде.
Тұсауымды сенде кестім ең алғаш,
О,туған жер, сенсің анам, әкем де!

Сағынышқа саған деген ұмсынып,
Ойланамын, барсам ба деп құлшынып.
Дәруіштей күйге салып қойды ғой,
Қаладағы мынау...

Күн аунап, бара жатыр ғасыр көшіп,
Тарихын тауға дейін асыр десіп.
Алтын құрсақ аман ба?! Асыл бесік
Ер жеттік құмыңда ойнап тасыңда өсіп.

Жер ана ұлың елге үлгілі еді,
Жарқылдап маңдайымнан күн күледі.
Жер жәннәті сенің ыстық құшағың ғой,
Сырын оның мен....

Туған жердің топырағын сүйемін мен!
Сүю ғана, түк емесін білемін мен.
Өзге жерде ғажап мекен бар десе де,
Өз жерімнің топырағына сіңемін мен…

Не десе де, Отаным бар. Бақыттымын!
Сынамаймын, назданбаймын, шақырып мұң.
Бабалардан мұра болып қалған жерді,
Әр уақытта қорғауға....

"Әр әзілдің түбінде бір шындық бар" демекші, күліп тұрып-ақ арғы ойын жеткізе білетіндер бар. Күлдіремін деп күлкіге қалатындар да бар. Бір сөзбен айтқанда, "күлдіре білу - өнер, күлкіге қалу - өлім". Назарларыңызға әзілдер топтамасын ұсынамыз.

− Студент Алпысбаев, сіз неге мені тыңдамай отырсыз? − дейді профессор:

− Мен сізді тыңдап отырмын профессор − дейді студент.

− Олай болса менің соңғы айтқандарымды қайталаңыз.

− "Студент Алпысбаев, сіз неге мені тыңдамай отырсыз"

Асыл жібек, ақ шарқат – жамылғаның.
Ақық бұйым, әшекей – тағынғаның.
Қисық ине сабақтап әжем отыр,
Иілгені секілді қабырғаның.

Сәби ойнап, уілдеп жөргегінде,
Салған әні қандай-ды жеңгенің де.
Бесік басы қайталап, қайырмалап,
Бес-алты рет айтады ол кемінде.

Момын үйде жататын....