Тақпақтар

Қыс тамаша келбеті
Табиғаттың бейнесі.
Ақ боран қатты аязы,
Салады түрлі суретті.....

Дос дегенің серігің,
Дос дегенің адалдық.
Бірге жүріп бірге өскен,
Достық деген шын пейіл.

Доссыз өмір сүргенің
Көйлеңкеңмен жүргенің.
Досың бір сәт қиналса,
Түсін оның жүрегін.

Кітап деген данышпан ой біліңдер,
Кітап ақыл сенімді дос сеніңдер.
Кітап ашқан - әрбір адам көздерін
Кітап оқы, боласың шын кемеңгер.....

Анашым күн нұрындай сәуле шашқан
Мейірімді жүрегімен баулап алғаш.
Кіп кішкене кезімде кірпік қақпай,
Түніменен әндетіп мені баққан.

Ана деген әлемнің күнімен тең
Күн болмаса әлемнің мәні неден?
Сол секілді анаңныңда орыны бөлек,
Ана асыл жүректің әнімен тең.

Ғазиз құстар келеді аласұрып,
Көктем келе жатыр ғой қар ашылып,
Күн шуағын шашады көгімізде
Өтті, кетті ызғары қара суық.....

Бұл қай мезгіл?
Жаз ба, күз бе,
Қыс па, көктем бе?
Жоқ. Төрт мезгілдің орны аусып кеткен бе?
Кезек-кезек ауысады төртеуі
Біреуі кетеді, келесісі жеткенде.

Алақай-ау, балақай!
Қыс келді ғой, балақай!
Шаңғы теуіп ойнайық,
Аққала да жасайық.

Қатты борнан соғады,
Қарда қалмай жауады.
Егер олай болмаса,
Жерді тұман басады.

Қасиетті туған жерден айналайын.
Асау көңлім Шонжыға елеңдеген.
Қай ауылда болайын, қай қалада
Сен артықсын бәрінен туған жерім.....