Абай әлемі бізді жеті түнде адастырмас Темірқазық іспетті. Соған қарап тірлігіміздің дұрыс-бұрысын сараптай аламыз.

Биыл – ұлы Абайдың 175 жылдығы. Өмірге келген күні 10 тамыз деген дерекке барша жұрт қанық. Бұл күн жыл сайын ел көлемінде аталып өтеді. Ал, Ұлы ақынның өмірден өткен күні көптеген жазба деректерде бесінші шілде деп көрсетіліп жүр.

Біздің есіміздегісі Мұхаңның ұлы шығармасындағы....

Қос кептер күнде қонады,
Ауламды менің кең көріп.
Ауламның солар қонағы,
Сыйлаймын ылғи жем беріп.

Екеуі қандай әдемі,
Жем тереді.....

Екі жан тұрмыз жағада
Сұр теңізге қарап қана көңілсіз.
Теңізде жүзген шағала,
Қарап соған мен де үнсіз,
ол үнсіз.
Ол күрсінді,
не үшін?
Оның да шашы.....

Алтын сәуле шашылып,
Алатаудан күн шыққан.
Алма толған көшеге
Күн шыққанда ол шыққан –
Алма бетті жас бала,
Таң болғандай басқаға,
Алмада емес.....

Үйімнің алдына
Сәріде гүл ектім.
Нәр құйдым балғынға
Лебімен жүректің.
Жарқырап шуақ күн,
Емізді уызын,
Кәусарын.....

Толғанады,
Долданады,
Теңіз шеру- күй тартып.
Ырғалады,
Ыңыранады,
Кейде күнге....

Ерке ғып өсірген жоқ тағдыр мені,
Туғанда, бесігімде қар гуледі.
Ананың мейірімі де жоқ есімде,
Тұнып тек жүрегімде қалды лебі.

Суық жел сәби шақты тербеп өтіп,
Есейдім жас бұғанам ерте бекіп.
Ұл тілеп алласына.....

Енді неге өз-өзімнен ұялдым,
Желігіне беріліппін қиялдың
Албырт кезде өкпелеткен досымды
Қайтып енді араздыққа қиярмын?

Ағысында қызу талас шулардың
Кейбір жанды кейіткен де шығармын.
Кейбіреуді қағытам....

Қалды есімде сол шағың
Тұрдың-ау сен күлімдеп.
Жалындады құшағың,
От жүрегің дүбірлеп.

Сен биязы қалпыңмен
Маған сұлу......