Сенделген сезімдердің егесі ек біз,
Ел үшін айтылатын бір өсекпіз.
Сіз мені бір елемей қойдыңыз-ау,
Санамды сабылдырған, Ересек қыз.

Жанардан мұңды жасым тамса жайсыз,
Ұрысып, жүрегімді.....

Акпан кетті араз боп наурызбен,
Наурыз жүр жоғалған бағын іздеп.
Көктем жетті көрісіп, жанын үзген,
Қыс аттанды қоштасып.......

Жастарым еңбекші елдің болатысың,
Сүзілген жібек баулы қанатысың,
Қар жауып, ыстық, аяз көрсеңдағы,
Құлпырып өңі түспес.....

Еңбек етіп езіліп жатқан еліне,
Жеміс егіп қазақтың ескі жеріне,
Жетім зарын, елдің қамын баяндап,
Үлгі берген еңбекші қазақ еліне.
Битке тәні, байга жаны құл болған,
Өмірі өксіп, үміті өшіп тұл болған.
Бейуаздардың көңіліне күн беріп,
Біздің еңбек жауыздарға.....

Торғай бойы, Тосын жері
Бұйра құмның бөктері.
Жаз самалы жан тербетті
Қандай әсем көктемі.
Биік шыңның бауырында
Бұйра толқын бал бұлақ.
Бүгін мені қарсы....

Мен болайын мейлі бақ бұйырмаған,
Мейлі тағдыр тартпасын сыйын маған.
Бәріне де төземін....

Сағынғанда көтеріп,
Құшарлана сүйеді.
Шапалағы шарт етіп,
Жағыма да тиеді.

Үндемеймін оған мен,
Үндемеуге.....

Бір тақуа былай деп жазған екен: «Біз төбемізден құстардың ұшып өтуіне тыйым сала алмаймыз алайда, басымызға отырып ұя салуына көне алмаймыз», деп. Менің ойымша бұл нақыл осы тақырыпқа дөп келіп тұрған сияқты.

Кейде сіздің намысыңызға тиетіндей жағдай туған сәтте үндемей....