«Шын асылды тот баспайды»-халық мәтелі. Бостандық орта мектебінде бастауыш сыныптар мұғалімі болған марқұм ұстазым Алтынай Абашқызына арнаймын.
........ Алғашқы ұстаз.............
Ия , осы бір ауыз сөзді естіген шақта- бар жан-дүниеңді ақтарып, ой теңізіне -қиял кемесімен балалық атты әдемі әлемге қалай сүңгіп кеткеніңді де аңғармай қаласың! Себебі, алғашқы ұстазыңды есіңе алғанда, ең алдымен көз алдыңа құлдыраңдаған сәби кезіңдегі алғаш мектеп атты үлкен орданың есігін имене ашып, жүрегің дүрсілдей, алдыңда мейірлене күліп, жылы жымиған апайыңның жүзіне өзіңше балалық сақтықпен барлай көз тастап, өз балалық таным-түсінігіңе......
Тай қазаным күні бойы қайнайды Ортайып та, сарқылып та қалмайды. Көл
Қолымыз кір болса, Мұрынға лас қонса, Кім деп білеміз досты Кетіретін кір қоқысты? Апамыз онсыз түк істемейді, Кір жумайды, ас пісірмейді Онсыз, төтесін айтайық, Адам да күн көрмейді. Аспаннан жауын құйсын, Масақ дәнге толсын, Кемелер жүзсін айдында – Өмір жоқ онсыз, ол ... Су
Сен бар әлемді жылытасың, Шаршауды еш білмейсің, Терезеден күллімдейсің, Сенсің кәдімгі ... дейтін. Күн