Мен табиғат бөбегі,
Еркін жанмын еркемін;
Аузымда жастық....

Қылыш, қанжар тағынған
Жетті жігіт ат мініп;
Шықты алма .....

Шұбар тауға шарықтап,
Жетші жылдам, өлеңім,
Аққудайын....

Тұлпарын мініп алып жастық шақтың,
Өмірдің өріне өрлей жүйтки шаптым,
Сайрандап сәулетті өмір саясында,
Көңілім не тілесе — бәрін таптым.
Қайырлы сапарымда.....

Аялаған айдын көл де,
Ұқсап бейне аққуға,
Астанаға келдің....

Жарқын жүзбен жайраңдап
Жатырсың ағып, Жайығым,
Жағаңда ойнап.....

Күндей шалқып күлгенің —
Шаттығыңның нұры ғой;
Шат боп өмір.....

Даланы қара түнек басқан кезде,
Үстем боп алпауыттар, тасқан кезде,—
Саз беріп күншығыстан таң белгісі —
Дүниеге қызыл нұрын шашқан еді.

Шікірейген шенді төре, ақсүйектер —
Бытырап үріккен.....

Басталмаған қаланың дастаны әлі
Бірінші жыл дала деп жас тамады.
Бірінші жыл ауылы естен кетпей,
Бесінші жыл қимайды астананы.

О жастық-ай, алмайтын өлмей тыным,
Ойын-тойсыз, өмірге....

Жал-жая ма?
Қадірлеген атамыз.
Коньяк па?
Аздап дәмін татамыз.
Бәрін қойып.....