Даусы құрғыр қалыпты тарлан тартып,
Жүрмеген соң көп болды өлең айтып.

Алтынай,
Айтайын сөздің салтын-ай,
Ахау, агигай.

Бір-екі ауыз өлеңді мен айтайын,
Өтіп кеткен бұл дәурен келмес қайтып......

Мұнартып кәрі Алтай бұлт ораған,
Алма бетін ақ қарменен сұлу тау опалаған.
Маржан таққан сәукелең шың басыңа,
Ноқат салып таспенен кербез тау шұбарланған.

Бүгін Алтай,
Жаңарғандай,
Жаңарғандай,
Ұйқысынан оянып,
Шаттанғандай,
Шаттанғанда-ай!.....

Дүние өтеді тағы да, дүние өтеді, ахоу,
Оймақсыздың қолынан ине өтеді, әләулім-ай.
Күлің барда күнде ойна, мынандайда, ахоу,
Сұм жалғанның түбіне кім жетеді, әләулім-ай.

Алматы мен Қоғалы-ай!
Әркімнің көңілі жоғары-ай!
Аса байлық не керек,
Ден сау болса болғаны-ай......

Асыл қайрақ, ендеше, асыл қайрақ, оу,
Жүруші едік тепсеңнің басын жайлап.

Алма жай,
Алма жай, қарғам,
Әлу-гөй.

Келемін деп бұл жерге ойлағам жоқ , оу,
Келіп қалдым бұл жерге дәм-тұз айдап......

Жақсы сөздің басында болмасын дақ, Алай көк,
Бір жаманға басыңды алма шатып, Алай көк.
Бір жаманға басыңды алсаң шатып, Алай көк,
Өле-өлгенше кетпейді-ау жаман атақ, Алай көк.

Ай-ай сәулем, жан-ай деп,
Бір сүйгенім сіз-ай деп.
Болса болар, болмаса қояр,
Көріп алдық сізді-ай деп......

Өлең деген немене өнерпазға,
Өлең тұрмақ сөз қиын, ал, жаным-ай, ақылы азға-ай-ау.
Көтерелік көңілді өлең айтып-ау,
Кім бар, кім жоқ ендігі, ал, жаным-ай, келер жазға-ай-ау.

[Қайырмасы]
Ал, жаным-ай,
Аман-есен болса екен, мал жаның-ай.....

Бозбалада тағат жоқ қыз дегенде,
Таптырмайды қыз деген іздегенде.
Ақтолғай.
Біздің көңіл қашаннан өзіңде ғой,
Сіздің жүрек не дейді-ау біз дегенде.
Ақтолғай.

Барайын десем жер шалғай,
Бармайын десем болмайды-ай.
Адасамын, айнам-ау,
Ойларыма ормандай......

Ат қайда Ақбақайдай шаппай желген,
Қыз қайда құдашадай көзі күлген.
Алыстан ат арытып келгенімде,
Шақыртпай еш адамға өзі келген.

Ахау-ау, сәулем-ай,
Өзі келген-ай,
Аха-ха-ау арманай.....

Тіл – бұлбұл, көңіл – бақша, ой – тас қорған,
Жігітке қиын екен ғашық болған-ай.

Ой, ақ сия-ай,
Ақ сұңқар,
Екі-ай бала-ай.....

Ей, ақ қурай, қызыл қурай, қурай, қурай,
Құдайым қызды ауылмен сыбай қылғай.
Әкесін ала жаздай ауру қылып,
Шешесін естімейтін саңырау қылғай.

[Қайырмасы]
Домбырам басы бал қурай,
Басына қонған бозторғай,
Қалампыр мен насыбай,
Насыбайым болмаса,
Ауырады басым-ай.....