Жұматай Жақыпбаев (Жерідің менен…)

 Жұматай Жақыпбаев (Жерідің менен…)

Жаз өтті бастан, қыс қалды дедім,
Жерідің менен мүлде сен.
Ғұмырым бірден қысқарды менің,
Не үшін, не деп күн кешем?

Кеудемде мейірім, ар-намыс барын
Көремін дағы сорымнан.
Сұр өмір сараң алданыштарын
Сыпырып алды қолымнан.

Көкірегіме шер толып, Тектім,
Айта алмай аузым мұңды әнді,
Өкініштен мен өртеніп кеттім,
Ішімде сұп-сұр күл қалды.


Іздеп көріңіз:

Қарап көріңіз:

Пікір жазу

Келесі мақала ашылудa...