Мойнын иіп төменге,
Селтеңдетіп құлағын,
Қарғып кетті өзенге
Ахметтің лағы.
Десе керек Ахмет,
Сол бетімен....

Ала қанат көбелек
Ұшады да қонады.
Зыр жүгіріп Бөлебек,
Ұстамақшы болады.
Енді жеттім....

Бір күні Бақберді
Алды да дәптерді,
Суретін тышқанның
Айнытпай сап көрді.
Дегендей жатпа....

«Пышақпенен ойнама,
Ақылға кел, қой, бала», –
Десе де әжем, қоймадым,
Пышақпенен ойнадым.
Пышақ етіп....

Ауылға келсе атты адам,
Тұп-тура соған беттейді.
Сол үшін ұзап қақпадан,
Сол үшін Болат кетпейді.
Тұрмайды, сірә....

Асан мен Үсен гүл екті
Алқызыл, сары, көкпеңбек.
Түрініп жеңді, білекті,
Ерінбей ұзақ етті еңбек.
Тіккендей гүлді кестеге,
Асан мен Үсен....

Тіршілікте теңдесі жоқ,
Жүрегі аппақ, жаны нұр.
Жер бетінің бар ғажабы,
Əйелдер ғой, бəрібір!
⠀
Біздер үшін өлді қанша,
Ақ гүл, қызыл....

Болатшы бол, темірді
Қоғасындай балқытқан.
Қуанышты көңілді
Шабытпенен шалқытқан.
Көп болса егер ....

Мұны білмеген еркек те көп нәрседен құры қалады.


«Қойшы, екінші әйел ме, көңілдес пе тауып ала салсыншы. Қызғанбай-ақ та қойдым, маған тек тыныштық керек. Басқа ештеңе сұрамаймын. Балаларымды өзім асырай аламын. Онсыз да оның қатырып жатқаны шамалы.....