Аулаққа із тастап өмір өткелін ,
Күннің өзі сәулесімен өткенін .
Байқайсың ба , қырға шығып сезінші
Жаймашуақ келіп жеткен көктемін .

Керім дала гүл раушан тағынып ,
Ән құстары қанат....

Келген жоқсың бұл өмірге текке сен ,
Бар шындықты айтып өтем бетке мен .
Сумаңдаған Әзірейіл —- сұм әзіл
Өтіріктің өсегінде кетпе сен ,
Адам болып жүргеніңде көппенен !

Уақыт зырлап , тағдыр қыстап өткенмен ,
Кім сұрайды келешекті өткеннен ?
Не берілді ? , тіршілікке.....

Меңіреу құлазыған кең жазира ,
Оранды неше түрлі гүл мен бауға .
Алып күш еңбегімен бар халықтың
Бөлендік емін – еркін сайрандауға .

Маржандай алтын дәндер толқын болып ,
Шығады Күн көзімен ....

Келмей қойды шабытым , бұл не мазақ ,
Кетпей қойды елес күй көп мазалап .
Отырамын бей уақытта , іңірде
Көңіл кірін көз жасыммен тазалап .

Жан емеспін ешкіммен де егескен ,
Менде сендей ақын....

Ойлап едім келіп жетті гүл көктем ,
Жапалақтап қар жауғаны бұл неткен ?
Ықтасында қонақтаған бей уақыт
Көгершіндер көрінбейді теректен !

Шайқатылып тербетілді бұтақтар ,
Өн бойынан ақ көбелек....

Түрленіп жер қойнауы бүрін жарды ,
Көк көктеп жасыл кілем түрін салды .
Рауан боп таң шапағы атқан шақта
Іздеп жүр шыбын – шіркей шырын балды .

Төбеңнен Күн сәулесі шашырайды ,
Оятып тіршілікке....

Қар суыртып жел тынбайды желістен ,
Мал байлаулы көрінбейді өрістен .
Түтінменен үй мұржасы будақтап
Аппақ қармен ауыл маңы көріскен .

Қоюланып қарауытты төңірек ,
Нұр сәулеге ынтық....

Төңіректі ұйқы басқан тым – тырыс ,
Құшағына кеткен еніп түн – тыныс .
Жайып тастап ақ мамығын бұлт деген
Көрінбейді жұлдыз толған құбылыс .

Бұлт тізбегі жолға шыққан керуен ,
Түн қызығы қандай....

Төңіректі ұйқы басқан тым – тырыс ,
Құшағына кеткен еніп түн – тыныс .
Жайып тастап ақ мамығын бұлт деген
Көрінбейді жұлдыз толған құбылыс .

Бұлт тізбегі жолға шыққан керуен ,
Түн қызығы қандай.....

Ызғырықпен ашық аспан манаурап ,
Құлазиды кімді іздеп сонау бақ ?
Ақ көрпеге ораныпты қара жер
Кеудедегі көңіл күйге жалау боп .

Аппақ айдын аймағында сыр бар ма ,
Қаңтар айы ақ боранға.....