Әкеме


Әке сенің даусың алыс барады,
Өмір өзен бір қыл бойымен қарады.
Өзіңмен көктемді ала кеттің,
Жұпар иісің күн шуағымен тарады.

Әке Әкетай Әкешім,
Әлі есімде айтқан сөзің бөпешім.
Мен жерді басып жүрсемде,
Есімнен сені алып тастаған емеспін.

Сен есімнен кеткен емессің,
Көзімде бірақ сағым елессің.
Мына жалған дүниеде әкелік,
Ыстық құшағыңда сенде керексің.

Сен жайқалып өскен бір терексің,
Тамырымын тереңге тартқан еменің.
Баяғы суреттерге менде қарап,
Сенің әруағыңа тартқан шелпектің.
Иісіне құлазып бір кеткенмін,
Қыймаймын сені әлі
Менің қасымнан кеткенің
Менің қасымнан кеткенің.

М.Шыңғысбаев

Мақала ұнаса, бөлісіңіз:


Іздеп көріңіз:

Қарап көріңіз:

Пікір жазу

Келесі мақала жүктелуде...