Қазақша өлең: Ерлан Ахмет (Шүкіршілік) » ZHARAR © 2016 | ерлан ахмет Шүкіршілік өлең стихи на казахском казакша олен, ерлан ахмет өлеңдері, ерлан ахмет стихи на казахском языке, ерлан ахмет олендери казакша, Шүкіршілік, Шүкіршілік туралы өлең, шукиршилик туралы олен стих казакша




  • »

Қазақша өлең: Ерлан Ахмет (Шүкіршілік)

Қазақша өлең: Ерлан Ахмет (Шүкіршілік) казакша Қазақша өлең: Ерлан Ахмет (Шүкіршілік) на казахском языке

Жайлау кеші.
Қапталым заңғар биік,
ақша бұлттар бауырын алған сүйіп.
Тұяқтарын тоздырып, барады өрлеп
шың құмартып желіккен аңғал киік.

Көзге ілмейді жар тасын дөңге шығып,
керіледі алаңсыз кең көсіліп.
Сабыр таппай жүрегім аласұрдым,
сырып тастап пердесін пендешілік.

Естігенде көкжалдың ұлығанын,
сезді жануар өлімнің улы дәмін.
Асқарына шығам деп арманының,
білмеді ғой, бейшара, құрығанын.

Дәм түгесер сағат па жазып қойған,
дәл осы ара орды кім қазып қойған?
Құлдырады құйындай бала киік,
азулыға жазықсыз азық болман!

Жазым болу байғұстың үкімі екен,
қанағатты білмеу де – күпір екен...
Шың-құздарға тамсанып, жерді басып,
есен-аман жүргенге шүкір етем.

***

– Жамбыл жүзге бекер келген жоқ шығар, -
деп біреулер жақсылыққа топшылар.
Аз ба, көп пе – тағдырдың ол жазуы,
Хас талантта – жоқшы бар.

Әркім қолы жеткен жерге тоқсынар,
әркім шама-шарқысымен бақ сынар.
Бірақ, бүгін мойындайтын бір-бірін,
хас таланттар жоқ шығар?!.

– Абаймын – мен! – деді біреу асқынып,
– Шәкәріммін! – деді бірі бәс тігіп.
Кеудесінде бір тұтам жоқ қарауға,
жан ашыды,
жанарыма жас тұнып.

Мұқағали болғысы бар біреудің,
Жұмекен боп төгілдірді біреу «мұң».
Қарашығы тоқтап қалған жансызға,
я жыларын,
я күлерін білер кім?

Мықтымсуы керек емес біз үшін,
көсемсініп сөйлегенде – ір шын.
Беу, Жаратқан!
Естіртпеші бұларды,
жөндей алмай жүрген жүріс-тұрысын.

«Пірадарлар»,
«Данышпандар» ақылы –
құрысыншы...
Өздерімен құрысын...

***

Ойлы-қырлы ой мен мұңның арасы,
кете бардым адасып.
Сағымданып қызыл-жасыл даласы,
бұлдырайды қарашық.

Қырдан аса арман қашып барады –
алдағаны тағы да.
Көктем қыздың сәуле шашып жанары,
нұр сыйласын жаныма.

Маңдай біткен Бақ пен Сорды терлеткен
сыншы күнім көп алда.
Жүрегімнің нақ төрінде тербеткен
сәби жырым, жоғалма!

***

Тірілігімді айтам ба, тірлік оңбаса,
ірілігімді жалмады күндік далбаса.
Ойым бір жақта, сезімім басқаны көксер,
қайтемін, бірлік болмаса?!

Не етермін, көңілге баяу
салып жатқанда құсалық-шөгір де қаяу?!
Ұйықтап қалған сана да масылдық басып,
мәнісі қайсы болғанның өмірде ояу?

Наздана беріп керек пе тағдырға дәйім,
көрсете бермес бейкүнә балдырған-райын?!
Таңдана қоймас, ешкімді толғанта қоймас
есімнен тандырған жайым.

Талайдың бірімін мен де,
таласқа толы ортада тірімін мен де.
Тәубеге келіп, тізерлеп қалады пенде,
тартысқа түскен қу жаны сіріленгенде!

***

Бәйге ме бұл тіршілік,
тұлпарымның тұяқтарын жалмаған?!
Аңсамайды жыршы-үміт
күндерін кеш белгілері қалмаған.

Адастырмақ арманның
ізін кештім, күйін шертіп жат ұлдың.
Шындығы сол жалғанның –
түгесілмес саптаяғы ақылдың.

Сенімімді жалғар ма,
сыр түбіне үңілетін таң бар ма?!
Жөн сұрасып жүретін
азайыпты-ау жүгінетін жандар да?!

Құнықты жұрт бәйгеге,
қайраңда қап, қаусап жатыр ой-кеме.
Қадалады қай жебе?
Қан тамады қай жерге?
Қой деме!

Неге?
Неге?
Несіне мен бұлданам,
ең асылы әперетін мұң маған:
шыңға сапар шегіп барад жыр-балам!
Жар бола гөр, қылқалам!

***

Тарқатсам шерді толқыған,
қарайсың неге таңдана?!
Сезімді шындап шолпыды ән,
нұрымен өпті паң дала.

Жайдары едің, үкілім,
жалыннан үміт үзбейтін.
Жүрегім, енді лүпілің
сезінер жанды іздейсің.

Арманға алыс жетелеп,
бұла күш бойдан тасыған.
Бақыттың барар төтелеп
жолы жоқ...
Қайда асығам?

Сарқырап аққан бұлаққа
тілейді ғұмыр гүл-өңір.
Тасқынды өзі, бірақ та,
алтыннан қымбат бұл – өмір!

***

Аспан да жалғыз болмайды екен –
төсінде бұлттар аунайды екен.
Жүректі сезім толғайды бөтен,
көңілді ойлар жаулайды секем.

Сарсаңға түсіп, сабасын баққан,
санаға таңба-тағасын таққан.
Құдайдан ғана жарасым тапқан –
жалғыздық кімнің жарасын жапқан?

Адалдық әркез аяусыз болар,
шындық та ащы сұраусыз қалар.
Сұлулық нағыз – бояусыз жандар,
сүйгенін іздеп, күмәнсіз табар.

Асқар да асқақ тауына қарап,
бақшасы менен бауын аралап.
Тіледім жырдың бауырға балап,
досына сыңар – жауына да бақ.

Аққулар қияр некені көлде,
жауқазын гүлдер мекені – белде.
Шаттығым сыйлап жетемін елге,
көктеммен егіз екенмін мен де.



Жүктеу батырмасы 77 секундта ашылады!!!
Қалай жүктеймін?

Санат: KZ портал » Қазақша Өлеңдер жинағы | | 39
Рейтинг:
(голосов: 0)

.

MixAdvert

MarketGid

Соңғы пікірлер:
. .