Көп уақыт жаңбыр көрмей, қурап, күйіп, Жоқ еді Сарыарқада көрер сыйық, Шөлдеген сол қатарда жан - жануар Аузына тұра алмаған тілі сыйып. Айналған Сарыарқамен қоштасуға, Бір жаңбыр жібермесе.....
Орнымыз медресе оқып жатқан, Талайлар оқу оқып өнер тапқан. «Аз-көп» деп, бергеніңді молда сөз ғып, Әуелден ресім жоқ ғылым сатқан. Өнер ғой оқу деген....
Күн шыжып, жалпақ егін кетті пісіп, Ораққа жан жабырлап жатыр түсіп, Қым-қиғаш қыруар жұрт орып жатыр, Жел шықса, күн бұлттанса зәресі ұшып. Шоқпардай cap тары тұр басын иіп, Көрінбес ат құлағы.....
Адамның біліміне ақыл серік, Ақыл кен таусылмайтын жанға көрік. Мидан шыққан сөзіңе тіл себепкер, Қалай айтып сөйлесең өзіңде ерік. Дегенге аяқ басшы.....