Тарих шабысында «Кеше», «Бүгін», және «Ертең" деп аталатын үш ұлы ұғым бар. Бұл үш ұғым бір-бірінен ажырағыссыз, кей мезеттерде бөлек -бөлек, тағы бір мезетте біртұтас ғұмыр кешіп, тағылым мен танымның, парасат пен пайымның тұнығынан адамзат баласының шөлін қандырып отырады. Еліміз Тәуелсіздікке қол жеткізіп, бүгінгі күннің биігіне көз салған жылдардан осы ұлы қағидат, осы үш ұғым бірден көзге шалынады. Өткенге көз жүгіртетін болсақ, осыдан 20 жыл бұрынғы Қазақстанды көз алдымызға елестетсек, ең алдымен аумалы-төкпелі экономика, саяси белсіздік, сансыратқан....

Ауылдың ажары қашып тұралап тұмшаланған шаруашылыққа бір сілкініс қажает етіп тұрған кезі болатын.  Жастығы жалын шарпып қаланың қауырт тірлігінен өзінің мақсатының көкжиегін көре алмаған біздің жерлес ағамыз Исабаев Берікбол Айтбекұлы небары 24 жасында Қарағанды облысы Ақтоғай ауданы өзінің туған ауылы Жалаңашқа оралуды жөн санап, мақсат тұтып ауылшаруашылығы ата кәсіп мал шаруашылығын дамыту жолында, өз жұмысын бастаған болатын.

Әрине алғашқыда өте ауыр болды деуге болады. Кәсіп ашуға қаражатты табу оңай болған жоқ, өзінің сөзіне қарағанда тәуекелге баруға тура келді дейді. Қалада тұрған басапанасын сатып, алғашқы ірі қара басын сатып алуды қолға алды. Өзінің ерік-жігерін алға қойған мақстына жету жолында талпындырып ,қамшылап....

Біз қазақтың намысымыз ертеңгі,

Көркейтетін, құлпыртатын өлкені.

Тауым, тасым, топырағым тарихым.

Таба алмаспын сендей сұлу өлкені.

Туған жерім қымбат маған әр тасың,

Туған жердің жәйін....

Қажеті жоқ Пантеон, Кеңсайың да,

Қауымымен бір жату жөн шайырға.

Өлгеннен соң Доссорға іздеп келсін,

Оқырман білем десе мен жайында.

Осында әжелерім, ағалар да,

Қанша жас қияды екен маған Алла.

Бір орын бұйырма...

Ауылда тудық,

Ауылда өсіп жетілдік.

Тірлікті қамдап,

Шаруаның істеп ретін нық.

Ер жетсем екен,

Тары емес,таудай....

Бұл жаһан-дүние жер бетіне адам болып аяқ басқаннан кейін шарайна ғаламшардан бір мекен бұйырары анық. Дегенмен көшіп-қонып, мұхит асып, өзге топыраққа табан тіреп, күн кешіп жүргендер де баршылық. Тағдыр жолы қай арнаға бұрып, қай өлкеден ғұмыр бұйырары беймәлім. Әйтсе де кез келген саналы адамзат баласы үшін жердегі жұмақ мекен «Туған жер» деген атау алған. Өзінің туған жерін мақтан тұтып немесе өзгемен салыстырсадағы мың артық болып көрінетіні де сіз бен біз үшін де өзіндік ақиқат.

Жарық ғаламға іңгәлеп көз ашқанда  кіндігіңді...

Қым-қуыт қала тіршілігі. Алматының ми қайнатар аптап ыстығынан сая іздеп, көлеңкеге тығылған қала халқының бір аптадан бергі өмірі ыстықпен күресумен өтуде...

Қанат та әдеттегідей жұмыстан келе сала салқын душ қабылдап, екінті намазын өтеді. Намаздан соң кітап оқудың қызығына кіріп кетіп, қас қарайғанын сезбей де қалыпты. Ішінен: «Кітап шіркін, бір бас қойсаң ажырай алмайтындай бал-шекерсің-ау!Қарашы, тұңғиығыңа батырып алып кеткеніңді...», - деп мырс етіп, қолындағы....

Біздің ата-бабаларымыз бізге елімізді,жерімізді аманат етіп кеткен, Бұл аманатты олар қанын төгіп,жанын қинап алған. Тәуелсіздігіміз үшін күресіп,халқымызды бұғаудан босатқан. Енді сол іске құрметпен қарап,отанымызды сыйлап.көркейтуімуз керек. Менің ең бірінші борышым осы! Ал бұл үшін мен ең алдымен сабағымды жақсы оқуым керек! Міне!

Біз екеуміз құдай қосқан көршіміз,
Екі әулетті біріктірген елшіміз!
Туысқандай болып кеттік бұл күнң,
Еш бір қылық көрсетпедік ерсі біз.
 
Кездескенде нұр құятын санаға,
інім – сенсің....