Назгүл Бердіқожа (Ауылым - алтын бесігім!)

Дүние есігін аштым нағыз ауылда,
Қақаған қыс,қарлы боран дауылда.
Ес білгенше ортасында тербелдім,
Жүректері жыр деп соққан қауымда
Нұртуғанды жаттап өсіктік бар бала,
Нарттай жырын тыңдаушы едік таңдана
Зейнолланың отты жырын оқысақ,
Демін тартып қалушы......
0 0

Назгүл Бердіқожа (Сіз)

Баянын тауып бақыттың,
Балбырап сезім ол кетті,
Жұлдыздар жауған жақұт түн
Жанымды менің тербетті.
Аңқаңыз кеуіп сағына
Аласаруға қалайсыз?
Ұялшақ қыздың.......
0 0

Назгүл Бердіқожа (Сезім кегі)

Пайғамбарға өтілімді жеткізіп,
Өткір ойды өңмеңіңнен өткізіп.
Жыр жазамын күзгі аспандай күркіреп
Көкірегімді көбесінен кек бұзып.
Бұл өмірде жолы болмас ғашық көп,
Сарқыламын сырлы.......
0 0

Назгүл Бердіқожа (Арал әке)

Толқындары бір кезде есікті өпті
Үйден шыға жүруші ек кешіп көкті.
Аяқасты қадірін кетірген соң,
Арал әкем алысқа көшіп кетті.
Көшіп кетті....бір өксік жүрек керней,
Шөгіп қалды кемелер үлектердей
Әкемді іздеп боздаған дауысымнан,
Арктика мұздағы дір.......
0 0

Назгүл Бердіқожа (Сынық Аймен сырласу)

Тұман –сезім толқыды жанарымда,
Қасыреттің тұтқын боп қамалында.
Қорқам,бір күн шыға алмай сол қамалдан,
Сынық аймен сырласып қаламынба?!
Сынық айдың сыртынан жұлдыз күлді,
Тас қақпадан телміріп бір қыз жүрді.
Сынық айдың сәулесі...
0 0

Назгүл Бердіқожа (Сіз)

Сіз мені баурадыңыз!
Түстікке қатар ұшқан қоңыр қаздай.
Жүректі жауладыңыз!
Жаудан беті қайтпайтын жеңімпаздай
Шалғынында көңілдің аунадыңыз,
Жанымды жүдетпей......
0 0

Назгүл Бердіқожа (Ұлтымның тілі ұрандай!)

Өзгеге байлап өзімді
Өрісте жағам жыртылды
Күмілжіп айтып сөзімді
Қызыл да тілім қырқылды.
Қағынан безген құландай
Жайрадық қанша жұтап кеп....
Қазақтың тілі – құрандай
Көктен бір түскен.......
0 0

Назгүл Бердіқожа (Менің өмірім – мұңнан тұрғызған мұнара!)

Жақұтпен жуып шаң-тозаңдарын сезімнің,
Түнекке тамшы тамызып барып көз ілдім.
Шырқау бір көкке жұлдыз боп шығып алдым да,
Баянсыз,бақсыз,бақас тірліктен безіндім.
Жалаулы жырға жасымнан өстім құмар боп,
Сонда да шіркін,көңілде.......
0 0