Қазақша өлең: Қалқаман Сарин (Тілсіз жау) » ZHARAR © 2016 | қалқаман сарин Тілсіз жау өлең , қалқаман сарин өлеңдер жинағы , қалқаман сарин өлеңдері, калкаман сарин олендери, калкаман сарин олендери казакша, қалқаман сариннің өлеңдер жинағы, қалқаман сариннің өлеңдер, стихи на казахском языке калкаман сарин, қалқаман, сарин, қалқаман сарин, калкаман, калкаман сарин




  • »

Қазақша өлең: Қалқаман Сарин (Тілсіз жау)

Қазақша өлең: Қалқаман Сарин (Тілсіз жау) казакша Қазақша өлең: Қалқаман Сарин (Тілсіз жау) на казахском языке

Мінбедегі мұңсыз қауым,
Кімнің айтып жүрсіз дауын?
Өзегімді өрт боп шалған,
Өзің болдың – тілсіз жауым.

Рухымның кім құнын сұрар,
Дінің – шала, тілің – шұбар.
Басқа жұртқа бал жегізіп,
Ұлт дегенде уың шығар.

Тілін даттап тұғырлы ұлттың,
Сонда кімнің суын жұттың?
Адамдықтың арын былғап,
Баба тілдің туын жықтың.

Ана сүтін ембегендей,
Ана тілін кем көрердей.
Сізде қандай құдірет бар,
Пірге балап қол берердей?

Қамын ойлар қызыл тілдің,
Сәт келгенде жүз іркілдің.
Кімге тұтқа бола алмақсыз,
Көшін бастап сіз ұлтымның?

Жапты жала, жақты күйе,
Тілден қашты нақты кие.
Көксегенің – көк тиындық,
Бедел, билік, боқ дүние.

Көрген жанның өзі ашынар,
Келді емес пе кез асығар.
Көр боп қалған көкірегіңнің
Күн туар ма көзі ашылар?!.


Санат: KZ портал » Қазақша Өлеңдер жинағы | | 2 287
Рейтинг:
(голосов: 1)

.

. .