Жібек өңді жанымен жаралы ару, Жылытпайды-ау сертімнің сары алауы. Мені іздеумен сабылып әлі жүр ме? Мен бармайтын теңіздің жағалауын. Сағынышың дерт болып мені іздеуден, Уақыт уатып сенімді өлі іздерден, Бос шөлмекке хат салып сосын,сәулем, Жауап күтіп тұрдың.....
Жел – қамқоршы құрақтың сүртіп терін, Өз түсіне бояған кірпіктерін, көзін көрген алғашқы пайғамбардың, Ең кәрі ару тұр әне іркіп демін. Бір құт енді үстінде бүркіттердің, Аспан, аға, жылауық.....