Тақпақтар

Шыңғыстау мекенінде,
Абай атам туыпты.
Тіл шешендік өлеңдерін,
Халқымыз тұңғыш көріпті.

Қыстың суық түндері.
Қызыққа толы күндері.
Бір-бірімізді қуалап,
Қар лақтырып ойнаған.

Анашым асылым, ардағым,
Сізге мен ән арнадым.
Мақтанышым әрқашан.
Түн ұйқысын төрт бөліп,
Шаршамаған ешқашан.

Мектеп біздің үйіміз.
Білім тәлім беретін,
Мен ақылды боламын,
Мектептен алған біліммен.

Мініп екі барысты,
Екі сиыр жарысты,
Он минуттың ішінде,
Екі айналды Марсты...

Ана біздің күніміз,
Ана біздің гүліміз.
Балаларды қуантып
Ұзақ өмір сүріңіз...

Мен ақылды баламын
Ананың тілін аламын
Сабағымды жақсы оқып
Кілең 5-тік аламын...

Білемін, жақсылардың көбі кетер.
Білемін, менменсінген надандардың-
Әйтеуір, қазақтың бір түбіне жетер.
Білемін, заман басқа, адам басқа...

Күн сияқты, күлімдеп шашқан нұрын -
Анам менің жайдары, көңілі ашық.
Әкемнің мінезіндей соқса құйын,
Бір ойнақтап, бір тұрып, тұра қашып.....

Жазық дала, таулы өлке, жасыл орман – айналым,
Сұлулығын кең өлкемнің – көзбен қарап тоймағам.
Қандай ғажап туған жерім, қандай ғажап, мән берсең
Сұлулығын табиғаттың – жүрек қалап тоймаған.....