2016 жылдың жаз мезгілі. Алматының күйбелең қарбаласын артқа тастап, әсемдігімен көпті таң қалдырған Көлсай көліне бет алдым. Көңілде алабұртқан екі сезім ұштасқандай. Бірі оқушылық өмірді артта қалдырып, стіденттік өмірге қадам басқалы отырған қуаныш сезімі болса, енді бірі ҰБТ-дан аз балл жинап қалдым-ау деген өкініш сезімі. Көлсай көліне аттануымның басты себебі осы ҰБТ еді. Ата-анам барып сергіп қайт деп жіберген. Әке-шешемнің маған артқан үміттерін ақтай алмай қалдым-ау деген беймаза бір сезім тағы бар. Ол кісілер бұл өмірдің шағын ғана сынағы, ештеңе етпейді, сені оқытпағанда кімді оқытамыз деп жұбатқан. Неде болса барлығы артта қалды. Алда тек ....

Большая душа, что большой костёр – издалека видна.

Верная указка – не кулак, а ласка.

Доброму и сухарь – на здоровье, а злому и мясное не впрок.

Доброму человеку и чужая болезнь к сердцу.

Бой отвагу любит.

На смелого собака лает, а трусливого рвет.

Кто храбро врага бьёт, о том слава не умрёт.

Лучше быть мертвым героем, чем живым трусом.

Бой красен мужеством, а приятель - дружеством.