Жүріп өттік қиындықтың жүз жолын,
　Екеумізге созып тұрды Күз қолын.
　"Үйленуден, қиын дейді үй болу",
　Айта берсін! Қатысы жоқ бізге оның.

　Жалықпаймын мен өзіңнен наз аңдып,
　Бақыттымыз! Жанарға жас аз алдық.
　"Балалы үй-базар" деуші ед.....

Әр сөзінде болатын мән-мағына,
Дегеніне жететін...арманына.
Білемісің,о,жаным, күйеуіңің,
Таң қалады барлығы талғамына.

Қуанышты ал кейде шерлі әлемі,
Сұлу қызға сөз.....

Ойпыр-ой, өмірді кім жалған деп жүр?!
Әлде-кім мұңлы әуенге салған деп жүр
Саған қарап жүрегім кеудемдегі
Осы ғой, мен іздеген арман деп жүр

Жылаймынба, білмеймін күлемін бе?
Дел-сал боп енді.....

Бәрі де қарыз сұраудан басталады. Ақша жүрген жерде, ұят сынға түседі. Қарызды алған адам емес, қарызды берген адам ұялып жүреді.
- Кешіріңіз, - дейді қарызын сұрап келуші қысыла тұрып. - сіздерде алашағымыз бар еді.
- Алашағың болса неғыл дейсің енді?! - дейді үй иесі әйел шаптыға сөйлеп. - Былтыр ғой алғанымыз, әлі толық бір жыл да болған жоқ.
- Сіздер бір айдан кейін қайтарамыз дегенсіздер.
- Бір айдан кейін қайтарамыз десек, ақша болмай жатқан жоқ па?! - дейді үй иесі әйел одан әрі шаптығып.
- Сіздерден ыңғайсыз болды-ау, - дейді қарызын сұрап келуші қысыла түсіп. - Қайта-қайта ақшамды сұрап келе бергенім ұят болды-ау.
- Оның несіне қысыласың, шырағым, - дейді үй иесі әйел........

Жанымды жырға жасырған дұға,
Басымнан аспай жүрмісің?
Мейірді жұтқан ғасырға мына,
Достықтың озық үлгісін
Көрсетсем деп ем! Жасықпын неге?
Ашықты неге ел осы?
Алатау саған ғашықпын тегі,
Безбүйректіктің.....

Желсе желдей еседі,
Күшінің жоқ есебі.
Соңдықтан да адамдар,
«Жер қайығы» деседі.

Ол қасымда отырғанда сабақтар қалай өтіп-кеткенін білмей қалатынмын. Солай бірге отырып төрт жылдың қалай өткенінде байқамай қалыппыз. Бастауышпен қоштасуда мені апай мәжбүрлеп өзге с билетпекші болды. Ал Аида болса апайға барып билесем тек қана Еділмен билеймін деп жылаған еді. Сөйтіп оның да маған деген сезімін байқадым. Өсе келе Аиданы күніге сабақ біте салысымен үйіне шығарып салатынмын. Уақыттың зымырап......