Во всем мире стремительнго растет потребнгость в беспроводнгых соедингенгииах,особенгнго в сфере бизнгеса и IT технгологий.
Пользователи с беспроводнгым доступом к ингформации всегда и везде
могут работать гораздо более производительнго и эффективнго, чем их
коллеги, привиазангнгые к проводнгым телефонгнгым и компьютернгым сетиам, так как существует
привиазангнгость к определенгнгой ингфраструктуре коммунгикаций.
НГ асовременгнгом этапе развитииа сетевых технгологий,
технгологииа беспроводнгых сетей Wi-Fi иавлиаетсиа нгаиболее удобнгой в
условииах требующих мобильнгость,простоту устанговки и
использовангииа. Wi-Fi (от анггл. wireless fidelity - беспроводнгаиа свиазь) -
стангдарт широкополоснгой беспроводнгой свиази
семейства разработангнгый в 1997г. Как правило, технгологииа Wi-Fi используетсиа
длиа органгизации беспроводнгых локальнгых компьютернгых сетей, а также
создангииа так нгазываемых гориачих точек высокоскоростнгого доступа в
Ингтернгет.
Беспроводнгые сети обладают, по сравнгенгию с традиционгнгыми
проводнгыми сетиами, нгемалыми преимуществами, главнгым из которых,
конгечнго же, иавлиаетсиа:
- Простота развёртывангииа;
- Гибкость архитектуры сети, когда обеспечиваетсиа возможнгость
дингамическог изменгенгииа топологии сети при подключенгии, передвиженгии и отключенгии
мобильнгых пользователей без знгачительнгых потерь временги;
- Быстрота проектировангииа и реализации, что критичнго при жестких
требовангииах к временги построенгииа сети; ....

Сети уличного освещения являются существенной частью структуры
коммунального хозяйства городов, поселков и крупных предприятий. Совр е-
менные сети уличного освещения – это энергоемкие объекты, правильное по-
строение которых важно для их эффективной работы, рационального испол ь-
зования и минимизации потерь энергоресурсов. Внедрение новых технологий
автоматизации сетей освещения позволяют не только решать эти задачи, но
также облегчить их обслуживание и мониторинг. Вопросы развития систем
наружного освещения имеют выраженную социальную направленность, об у-
словленную необходимостью создания полноценных условий жизни для жи-
телей городского поселения. В этой связи большое значение придается приве-
дению к нормативным значениям освещенности улиц, площадей, внутриквар-
тальных проездов, жилых районов, территорий школьных и дошкольных
учреждений, территорий общественных зданий, а также созданию комфорт-
ных условий проживания граждан, обеспечению безопасности дорожного
движения в дневное, вечернее и ночное время.
Оптимальная освещенность создает хорошее настроение и способствует
улучшению условий работы и отдыха людей. Качественное и высокоэффек-
тивное наружное освещение служит показателем стабильности, способствует
снижению количества проявлений криминогенного характера, повышает ин-
тенсивность грузопассажирских перевозок, является видимым проявлением
эффективности работы исполнительных органов государственной власти. Си-
стемы освещения улиц играют важную роль в обеспечении комфорта и без-
опасности граждан.
Актуальность солнечной энергетики постоянно растет, потому что сол-
нечная энергия является экологически чистой. Также одним из основных фак-
торов, определяющих уровень развития общества, является его энерговоору-
женность, причем потребности человечества в энергии удваиваются каждые
10-15 лет. Потребление энергии за историю развития человечества (в расчете
на одного человека) выросло более чем в 100 раз. Поэтому солнечная энергия
- будущее Земли. Причина актуальности использования солнечной энергии
заключается в её ресурсоемкости, так как всего за 9 минут Земля получает
больше энергии от Солнца, чем человечество производит за весь год [13].
Использование солнечных батарей для получения электроэнергии в ши-
роких масштабах можно широко наблюдать не только в жарких странах, но и
во многих развитых странах с умеренным уровнем освещенности. Например,
в Германии, где уровень освещенность на 10 % меньше, чем в Казахстане
треть электроэнергии получают за счет солнца.
Важным преимуществом систем солнечной энергетики является
отсутствие выбросов углекислого газа в процессе работы систем. Хотя
непрямые выбросы присутствуют на других стадиях жизненного цикла
системы, фотоэлектрические технологии генерируют гораздо меньше
выбросов на ГВт вырабатываемой энергии на протяжении всего жизненного
цикла, чем технологии, использующие традиционные виды топлива. Как
минимум 89% выбросов, связанных с производством энергии, можно было бы
предотвратить,заменив традиционные источники энергии
фотоэлектрическими. Одной из главных задач дипломного проекта – является
разработка системы автоматизации управления наружным освещением с
альтернативным источником питания.....

ХХ век является одним из наиболее кровавых периодов в мировой истории. Многочисленные вооруженные столкновения, конфронтации, этнические чистки и, наконец, мировые войны привели к появлению глобальных, актуальных для всего мирового сообщества проблем. Жесточайшие акты агрессии и насилия, военные преступления и преступления против человечества в международном праве ХХ столетия были объединены под общим термином «геноцид».
Актуальность выбранной темы состоит в том, что в наши дни происходит серьезный процесс переосмысления многих вопросов истории, особенно тех, которые долгие годы в силу идеологических причин, либо умалчивались, либо освещались однобоко и жестко дозировано. Подобная идеологическая скрытность касается и такой важной проблемы как история геноцида против разных народов в различные периоды истории. Но, по словам известного историка М.Я. Гефтера – «Не бывает геноцида против одного народа. Геноцид направлен против всех» [1, С.13].
Геноцид – одно из тягчайших преступлений против человечества, истребление отдельных групп населения по расовым, национальным, этническим или религиозным признакам, а также умышленное создание жизненных условий, рассчитанных на полное или частичное физическое уничтожение этих групп, равно как меры по предотвращению деторождения в их среде [2, С.291]. Такие преступления совершались против армянского населения в годы Первой мировой войны и против еврейского народа в годы Второй мировой войны.
Особый угол рассмотрения - это проблема геноцида и ее влияние на систему международных отношений.
Одной из самых серьезных проблем для государств, как в отдельности, так и мирового сообщества в целом, являлась и является преступность. После второй мировой войны выделилась и была признана юридической наукой и правом в полной мере новая категория преступлений, названных собственно «международными преступлениями». Одним из первых составов таких преступлений, признанных мировым сообществом преступным стал геноцид. Сразу после второй мировой войны, в 1948г. была подготовлена и принята Конвенция о предупреждении преступления геноцида и наказания за него.
Но этой Конвенции не удалось предотвратить истребление индуистского населения Восточной Бенгалии, а также небенгалиских групп, например бихари, во время начавшейся в 1971 году войны Бангладеш за независимость. Международная правовая комиссия, направленная ООН, решила, что в действиях индуистов в Восточной Бенгалии есть черты геноцида, но на первое место члены комиссии поставили вспышку националистического фанатизма, которая не является геноцидом. Поэтому ООН не нашла оснований для вмешательства в конфликт.
Конвенции не удалось предотвратить и геноцид 1960-х годов в Нигерии, после получения ею независимости.
Не был предупрежден и «взаимный» геноцид племен тутси и хуту в тех же 1960-х годах в новых государствах - Руанде и Бенгалии, образовавшихся из бывшей бельгийской колонии.
В Судане всегда существовали два различающихся региона - арабский мусульманский север и юг, населенный христианами и анимистами. В 1956 г. Великобритания предоставила Судану независимость и передала власть представителям севера. Юг превратился в колонию севера. В ходе вооруженной борьбы, продолжавшейся 17 лет, было уничтожено огромное количество южан (500 тысяч погибших из трехмиллионного населения). Этот, продолжавшийся целых 17 лет геноцид не только не удалось предотвратить, но и наказать.
Резня коммунистов в Индонезии в 1964 году, число жертв которой составило 200-500 тысяч человек не была признана геноцидом, потому что эти убийства были совершены с целью предотвратить государственный переворот.
Режим красных кхмеров в Камбодже привел к уничтожению более миллиона из восьмимиллионного населения. На Генеральную Ассамблею ООН была вынесена резолюция о геноциде. Но почти в это же время Северный Вьетнам сбросил режим красных кхмеров и поставил новое правительство. Таким образом, чтобы не одобрить насильственную акцию Северного Вьетнама, удалось избежать вмешательства ООН. Геноцид вновь не был ни предупрежден, ни наказан.
Данный состав преступлений был также включен в проект Кодекса преступлений против мира и безопасности человечества 1954 г. [3, ст.2 п.10] и затем и новый проект Кодекса преступлений против мира и безопасности человечества 1996 г. [4, ст.17].
Актуальность темы возрастает еще и потому, что 1 июля 2002 года начал функционировать Международный Уголовный Суд, созданный для судебного расследования преступлений геноцида, военных преступлений и преступлений против человечности, и пришедший на смену судам ad hoc. Наконец начнет работать механизм, предусмотренный статьей VI Конвенции о предупреждении преступления геноцида и наказания за него 1948 года. Уже сейчас в суд поступают жалобы, которые будут выявлять проблемы квалификации преступления геноцида и наказания за него.
Ответственность за геноцид установлена сегодня и в национальном законодательстве большинства государств. В соответствии с этим они привлекают к ответственности за совершение данного преступления.
Исключением не является и наше государство. За годы после обретения независимости Республикой Казахстан в рамках различных международных и региональных организаций был принят целый ряд деклараций, конвенций и соглашений, касающихся борьбы с преступностью, в том числе с преступлениями, имеющими международный характер. 29 июня 1998 года Республикой Казахстан была ратифицирована Конвенция ООН о предупреждении преступления геноцида и наказании за него (1948 г.). В Уголовном кодексе Республики Казахстан (ст.160 УК РК) так же закреплены положения о составе преступления геноцида и ответственности за него.....

7-9 сыныптар арасындағы «Мичурин орта мектеп директорының» кубогына өткізілетін мектепаралық
«Жігіт сұлтаны» байқауының СЦЕНАРИЙІ


Мақсаты:
1. Ата салтын насихаттай отырып, нағыз қазақ жігітінің бойындағы қасиеттерімен таныстыру.
2. Әр баланың бойындағы қабілеттерін: ойлау, әр түрлі жағдайлардан шыға білу, өнерін көрсету, тапқырлық, сахна мәдениетін қалыптастыру, дамыту.
3. Ата салтын ардақтайтын, өз елін сүйер нағыз қазақ жігітінің қасиеттерін бойына сіңіре білер ұрпақты тәрбиелеу.

Сайыстың мақсаты: Ер балаға тән қасиеттерін көрсете отырып, жігіттерімізді батырлыққа , шешендікке, тапқырлыққа, имандылыққа тәрбиелеу. Бойындағы өнерімен дарындылығын, төзімділігін дамыту.

Сайыстың бағдарламасы:

1. кезең: «Таныстырсам өзімді» - таныстыру- (5 ұпай)
2. кезең: «Сегіз қырлы бір сырлы» - өз өнерін көрсету- (10 ұпай)
3. кезең: «Күш атасын танымас» - (қол күрес немесе гир көтеру) - (5 ұпай)
4. кезең: «Құралайды көзге атқан» - нысана көздеу (0-10 ұпай аралығы)
5. кезең: «Ескірмейтін есті сөз» - сұрақ-жауап (5 ұпай)

Нарық, айырбас, айналым категориялары өте тығыз байланысты және күнделікті тұрмыста көп кездеседі. Қоғамдық еңбек бөлінісі қызмет пен еңбек өнімдерінің айырбасталуына мүмкіндік туғызады. Бұған байланысты айырбас барлық экономикалық дәуірге кіретін экономикалық категория болып табылады. Айырбастың ең көп тараған формасы - бартер.
Бартер - бір тауардың екінші тауарға ақшасыз айырбасталуы (Т-Т). "Айырбас" пен "тауар айналымы" арасында айырмашылық бар. Тауар айналымы - жанама түрде ақша мен тауар айырбасы (Т-А-Т). Олай болса, тауар айналымы ақша айналымымен байланыста болады.
Алайда, көптеген жыл көлемінде тауар айналымы кездейсоқ күбылыс деп үйғарылды. Тек ол қазіргі жалпылық сипатқа ие болған кезде ғана нарық жүйесінің дәлелін қарастыруға болады. Бүл 6-7 мың жыл бүрын болған. Алғашқы кезеңдері нарық деп - адамдар тауарлар мен қызметтердің айырбасын жүргізетін жерді атаған.
Тауар өндірісі қоғамдық еңбек бөлінісінің кеңінен дамуына байланысты. Нарық әркелкі, сондықтан оны әр түрлі жақтарынан оқьп үйренуге болады. Нарықты сату - сатып алу көзқарасы жағынан қарастырсақ, ол ұсыныс пен сұраныс және өндіруші мен тұтынушы арасындағы өзара арақатынас сферасы деуге болады. Ал экономиканы ұйымдастыру жағынан қарастырсақ, ол экономиканы қалыптастырудың қоғамдық формасы болып табылады. Нарық қатысушылардың позициясы жағынан оны шаруашылық субъектілері арасындағы қоғамдық байланыс деп айтуға болады.....

Қоғамдық өндіріс процесінде қоғамдык өнімнің нақтылы қозғалысы сан мындаған шаруашылық байланыстары арқылы жүреді. Олар кәсіпорындардың, салалардын, аймақтық кешендердің (территориялық комплекстердің), халық шаруашылыгғның экономикалық қан тамыры іспетті, осы байланыстар арқылы өндірістің "қан айналымы" жүзеге асады. Міне, қоғамдық өнімнің осы козғалысында рынок маңызды қызмет атқарады. Әрине, оның өміршендігі өндірістің табиғатына, экономикалық, әлеуметтік жағдайына байланысты, дегенмен рыноктардың біраз дербестілігі бар, сондықтан да болар ұдайы өндірістің барлық сатыларына, түпкі нәтижесі мен тиімділігіне айтарлықтай әсер етеді.
Жалпы рынок мәселесі төңірегінде осы күнге дейін теориалық айтыстар толастамай келеді. Экономикалык әдебиеттер мен зерттеулерде "рынок" деген терминнің мәні осы күнге дейін толық ашыла койған жоқ. Көпшілігі рыноктық катынасты стихиялық күштер үстемдік ететін ұйымдастырылмаған, шуы көп кәдімгі базармен теңесе, ал енді біразы рынокты экономиканы барлық ауруынан тез жазатын керемет "дәрі" деп те, немесе осы салада орын алып отырған олкылықтар мен қайшылықтарды тез реттейтің керемет "күш" деп те дәріптеуде.....

Қоғамдық өндіріс процесінде қоғамдык өнімнің нақтылы қозғалысы сан мындаған шаруашылық байланыстары арқылы жүреді. Олар кәсіпорындардың, салалардын, аймақтық кешендердің (территориялық комплекстердің), халық шаруашылыгғның экономикалық қан тамыры іспетті, осы байланыстар арқылы өндірістің "қан айналымы" жүзеге асады. Міне, қоғамдық өнімнің осы козғалысында рынок маңызды қызмет атқарады. Әрине, оның өміршендігі өндірістің табиғатына, экономикалық, әлеуметтік жағдайына байланысты, дегенмен рыноктардың біраз дербестілігі бар, сондықтан да болар ұдайы өндірістің барлық сатыларына, түпкі нәтижесі мен тиімділігіне айтарлықтай әсер етеді.
Жалпы рынок мәселесі төңірегінде осы күнге дейін теориалық айтыстар толастамай келеді. Экономикалык әдебиеттер мен зерттеулерде "рынок" деген терминнің мәні осы күнге дейін толық ашыла койған жоқ. Көпшілігі рыноктық катынасты стихиялық күштер үстемдік ететін ұйымдастырылмаған, шуы көп кәдімгі базармен теңесе, ал енді біразы рынокты экономиканы барлық ауруынан тез жазатын керемет "дәрі" деп те, немесе осы салада орын алып отырған олкылықтар мен қайшылықтарды тез реттейтің керемет "күш" деп те дәріптеуде.....

Қоғамдық өндіріс процесінде қоғамдык өнімнің нақтылы қозғалысы сан мындаған шаруашылық байланыстары арқылы жүреді. Олар кәсіпорындардың, салалардын, аймақтық кешендердің (территориялық комплекстердің), халық шаруашылыгғның экономикалық қан тамыры іспетті, осы байланыстар арқылы өндірістің "қан айналымы" жүзеге асады. Міне, қоғамдық өнімнің осы козғалысында рынок маңызды қызмет атқарады. Әрине, оның өміршендігі өндірістің табиғатына, экономикалық, әлеуметтік жағдайына байланысты, дегенмен рыноктардың біраз дербестілігі бар, сондықтан да болар ұдайы өндірістің барлық сатыларына, түпкі нәтижесі мен тиімділігіне айтарлықтай әсер етеді.
Жалпы рынок мәселесі төңірегінде осы күнге дейін теориалық айтыстар толастамай келеді. Экономикалык әдебиеттер мен зерттеулерде "рынок" деген терминнің мәні осы күнге дейін толық ашыла койған жоқ. Көпшілігі рыноктық катынасты стихиялық күштер үстемдік ететін ұйымдастырылмаған, шуы көп кәдімгі базармен теңесе, ал енді біразы рынокты экономиканы барлық ауруынан тез жазатын керемет "дәрі" деп те, немесе осы салада орын алып отырған олкылықтар мен қайшылықтарды тез реттейтің керемет "күш" деп те дәріптеуде.
Рыноктың атқаратын басты қызметтеріне өндіріс пен тұтынудың арақатынасын реттеу, ұдайы өндірістін үйлесімділігін қамтамасыз ету жатады. Қоғамдык қажеттіліктерді өтеу барысында халық шаруашылығы кұрылымдары, өнімнің түрлері және баска да шаруашылық параметрі жоспарланады. Сөйтіп, өндіріс пен тұтыну процестерінің арасындағы байланыстар белгіленеді. Ал мұндай жоспарлы бағыт-бағдарлар мен тапсырмалар алдымен рынокта, сұраныс пен ұсыныс, кәсіпорындардың келісімдері арқылы алғашқы сынақтан өтеді. Сонымен қатар, рынок белгіленген жоспарды жүзеге асыруда маңызды рөл атқарады. Өйткені ол өндірілген өнімнін оған жұмсалған енбектің қоғамдық қажеттілігін дәлелдейді. Рыноктың тағы бір маңызды қызметі өндіріс шығындарын азайту. Бұл қызметін олбағаның қоғамдық кажетті еңбек шығындарын накты сипаттауымен байланысты атқарады. Тек бағалар рыноктық өзгерістерді әрдайым ескеретіндей икемді болулары керек. ....

Қоғамдық өндіріс процесінде қоғамдык өнімнің нақтылы қозғалысы сан мындаған шаруашылық байланыстары арқылы жүреді. Олар кәсіпорындардың, салалардын, аймақтық кешендердің (территориялық комплекстердің), халық шаруашылыгғның экономикалық қан тамыры іспетті, осы байланыстар арқылы өндірістің "қан айналымы" жүзеге асады. Міне, қоғамдық өнімнің осы козғалысында рынок маңызды қызмет атқарады. Әрине, оның өміршендігі өндірістің табиғатына, экономикалық, әлеуметтік жағдайына байланысты, дегенмен рыноктардың біраз дербестілігі бар, сондықтан да болар ұдайы өндірістің барлық сатыларына, түпкі нәтижесі мен тиімділігіне айтарлықтай әсер етеді.
Жалпы рынок мәселесі төңірегінде осы күнге дейін теориалық айтыстар толастамай келеді. Экономикалык әдебиеттер мен зерттеулерде "рынок" деген терминнің мәні осы күнге дейін толық ашыла койған жоқ. Көпшілігі рыноктық катынасты стихиялық күштер үстемдік ететін ұйымдастырылмаған, шуы көп кәдімгі базармен теңесе, ал енді біразы рынокты экономиканы барлық ауруынан тез жазатын керемет "дәрі" деп те, немесе осы салада орын алып отырған олкылықтар мен қайшылықтарды тез реттейтің керемет "күш" деп те дәріптеуде.....