👈 қаріп өлшемі 👉

Нұрлан мәукен өлеңдері туралы Өлеңдер ✍️


Өлеңдер: 305

Мойыл көзді келіншек
Мойыл үздің мойын созып,Мойыл көзді момақаным.Мойыл ағаш ойың сезіп,Жая түсті алақанын.Уыз дерті омырауда,Ұмсынады, қымсынады.Күлкісі ұқсап..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Сұңқар құсым, Ғабеңе шын пармысың
Қазақта қара сөздің хас шебері,Мəңгілік таңбаланған тасқа мөрі.Дегдар, сырбаз қалпымен сұлу етіпАна атын аңыз етіп басқан еді ...Қазақта қара сөздің..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Елдегі тірегім, таянышым.
Елдегі тірегім, таянышым.Сағынғанда бір жылап қояды ішім.40-тағы басыңа қырау қонып,40 түрлі ой кештім сол бояу үшін.Елдегі жүрегім..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Оғланым
Алып жүзің қызыл өрттей болды, Оғлан,Ақырғаның берген серттей болды, Оғлан,Аһ ұрғаның ауыр дерттей болды, Оғлан,Алыс жауға асығыс атой салдың,Ақылман..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Алпыс деген немене ...
Алпыс деген немене –алты шəугім шай емес пе,Сол шайға қойған алты кесе май емес пе,Шайын ішіп, майын жеп алғаннан соң,Көңілің қыз күніндей жай емес..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Ой-қырды қасат қарлап қан таратқан...
Ой-қырды қасат қарлап қан таратқан,Қасымнан шықпай қойды қаңтар-ақпан.Қабағын түйіп алды табиғатым,Жанымды ұқпай қойды əм Жаратқан.Күткенім қанатты..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Төгілген жасым жолда қалды.
Төгілген жасым жолда қалды.Шабылған басым қолда қалды.Жасымды жарым тере шықты.Басымды жауым көре шықты.Еркектің көз жасы көріне ме екен?Батырдың..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Жал, жал жесін, жал жесін.
Жал, жал жесін, жал жесін.Жалды жесе, шал жесін.«Ауыздан ақ май ағызғанБұл неғылған мал», десін ...Байлағанбыз сұлыға,Бермегенбіз ұрыға.Қанбазардан..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Көк мұз болып көлденең ақпан жатыр...
Көк мұз болып көлденең ақпан жатыр.Көк бөріге құрылған қақпан жатыр.Құмалақ сап көріп ем: жолы тұйық,Ауып түскен секілді аттан батыр.Бес қаруын..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Жымып қана жүрмісің жатырласым.
Жымып қана жүрмісің жатырласым.Бұғып қана жүрмісің батыр басым.Бұғалық кеп мойныңа оралғандаАшық күнде нажағай шатырласын.Шатырласын, от орап..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Артыма бұрылып бір қарадым...
Артыма бұрылып бір қарадым:Желкілдеді тұлымы бір баланың.Ол бала мені қуып жетпек, анық –Қолына тап-таза, жас өкпені алып.Артыма бұрылып тағы бір..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Жадымда жылдар жаңғырықты.
Жадымда жылдар жаңғырықты.Жан жаһанды бекер қаңғырыпты.Жол іздеткен мекер мəңгіліктіСол таңдарды шекер таңға ұрыпты.Жадымда жылдар елесі анық.Ми..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Зайсан деген жерден кеткен ем...
Зайсан деген жерден кеткен ем,Там-тұм жүкпенен, аздап өкпемен.Құшағы ыстық елден кеткен ем,Қайта оралам деген ниетпенен.Досым көп еді, қасым жоқ..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Жасым – қырыққа келді,
Жасым –қырыққа келді,Басым –бұғалық, құрық та көрді.Өзін –тау-тасқа ұрып та көрді,Сөзін –оң-солға бұрып та көрді.Досын –өкпелеп, ұғып та көрді,Қасын..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Беғазы
Беғазы кешенi – мылқау.Тұрғызған қолдың иесi көшелi жұрт-ау.Марғұлан басқан маңайын бiлiктi ойымен«Мүмкiн емес қой халықтың кешенiн қымтау».Дананың..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Несiне жазамын мен осы өлеңді...
Несiне жазамын мен осы өлеңдi,Ешкiмге керегi жоқ.Көгертем деп жүр ме екен көсегемдi,Соңымнан ередi кеп.Бұралқы иттей жiберем қуып алыс,Иесi мен..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Сенiң көлiң, қамысың бар...
Сенiң көлiң, қамысың бар,Менiң өлiм, намысым бар.Сен саласың қиқуыңды,Мен шоламын алысымды əр.Көл жағалай қонар құсым,Соққан желден тоңармысың.Қиқу..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Қиқулап ұшқан қызғышым..
Қиқулап ұшқан қызғышым,Тоқсанбысың, жүзбiсiң –Тобыңды сенiң санаман,Қайырып көрмен түз құсын.Құрағы құрып көлiңнiңҚағыңнан бəлкiм жерiндiң.Еңсесi..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Күн демедiм...
Күн демедiм,Күлкiм ұрланды.Түн демедiм,Ұйқым ұрланды.Желе жорттым, желдей естiм,Аққан сумен селдей естiм.Ойымды онға бөлмей ешкiм,Жан рахатын көрмей..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Қайыру бермей қалың күн...
Қайыру бермей қалың күн,Қара бiр терге малындым.Қара Ертiс болып жүгiрдiм,Қабаққа шықпай салындым.Қайыру бермей қалың ай,Ұстатпай кеттi..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Кеуде кернеген...
Кеуде кернеген,Ырық бермегенҚуаныштар басымнан өттi талай.Жүрiп жолменен,Тұрып көлденең,Қаза менен қайғы-мұң жеттi қалай?…
—  Нұрлан МƏУКЕН
Күмiс зерлi қазыналы жағданды....
Күмiс зерлi қазыналы жағданды,Естiгенсiң жерден қазған бағбанды –Жағдан iздер жағдайым жоқ, жарқыным,Құйын соғып, таппай қалдым қағбамды…Естiгенсiң..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Санам – ақыл суатым...
Санам – ақыл суатым,Қайтар ма екен қуатың…Сарғаятын – мен едiм,Сен ең шерiм жуатын.Санам – сара жолбасшым,Қысылғанда – қолбасшым,Алдыңа кеп..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Қара бала...
Қара бала,Қарағыңның жүрегiн жаралама.Сыйдырмай-ақ қойып ең далаға да,Қимай ендi жүрмiсiң қалаға да?Даласы əбден сағынды қарлығашын.Даулы басын..
—  Нұрлан МƏУКЕН
Жалт ойнайды түнгi аспанның төрiнде.
Жалт ойнайды түнгi аспанның төрiнде.Қызыл көздi нажағайға көрiнбе.өлiп-өшiп сүйесiң ғой өмiрдi,Бақыр басың неге тiктiң өлiмге?Шатыр-шұтыр жасын түсiп..
—  Нұрлан МƏУКЕН

Біз cookie файлдарын пайдаланамыз!
Біздің сайтты пайдалануды жалғастыра отырып, сіз сайттың дұрыс жұмыс істеуін қамтамасыз ететін cookie файлдарын өңдеуге келісім бересіз. Cookie файл деген не?
Жақсы