👈 қаріп өлшемі 👉

Нүсіпбай әбдірахым туралы Өлеңдер ✍️


Өлеңдер: 149
Баталар: 1

Қайта құру кезіндегі өтірік өлең
Біздің ауыл жаққа даСоқты сәуір самалы.Күннен күнге тіршілікОңайланып барады.Нарық деген жақсы екен,Сәудегерді қатырды.Сары май мен темекіЕмін-еркін..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Ауданда тұратын ақынның айтқаны
Әлі ел-жұртқа танылмаған ақынмын,Сонда дағы өлең жағын қатырдым.Поэма ма, баллада ма, басқа ма,Бірінен соң бірін жазып жатырмын.Тыңдамадым еш..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Аздырған ақыл
Бір күні байтақ өлкеге,Аю мен Қасқыр, серкегеСілеусін бастық болды.Билікке қол жеткен соң, әрине,Көңілде аздаған мардамсу,Тойыс, мастық болды.Ол да..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Әртіс пен тартыс
Ауылға Әртіс келді,Әртіспен бірге ырың-жырың тартыс келді.Белсенділердің жиналуы тез болды,Қонақты күтіп алу жайы сөз болды. Қалақ тұрып: - Мұндай..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Соңғы ақыл
Әй, Елпеңбай-ай,Бай-бай-бай!Құрыдың ғой ендіҚу құдай-ай...Бастығыңды боқтапсың,Арғы аталарынан түк қоймайБергі әкесіне кеп тоқтапсың.Ол аз..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Сан түрлі ойлар санамды естен тандырды...
Сан түрлі ойлар санамды естен тандырды,Жеткендеймін қысқа жолдың соңына.Көп ұзамай аяу білмес тағдырдыңТүсетін де сияқтымын орына.Әйтсе дағы..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Досыма хат
Жазылды алғаш, соңғы сырымҚайталанбас ешқашан.Мен аңсаған бақыт гүлінІздесең де басқадан.Сүймесең де жалынар деп ойлама,Аңсадым мен сені әрбір..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Сен кешір мені...
Сен кешір мені –Мұңайған шақтарыңда,Ақ таңдарың арайлап атқанында,Жастық шақтың жыр толы бақтарындаЖаныңда бола алмасам,Келемін деп алдасам.Қумағын..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Өтсем де басып қаншама жерді...
Өтсем де басып қаншама жерді,Тоқтамай уақыт тартса да алға.Мың алғыс айтам мені мен сеніБір жерге бастап әкелген жолға.
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Бақыт жайлы
Мен даладан тауып алдым тағаны,Қайран жүрек бір дір етті жаралы.Таға тапқан бақыт деуші ед, арман-ай,Үміт – толқын шымшылайды жағаны.Шығарайын деген..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Тағдырыңа жалын, мейлі, өкпеле...
Тағдырыңа жалын, мейлі, өкпеле,Бір тылсым бар біз түйсініп жетпеген.Не нәрсе үшін жапа шегіп келеміз,Жұмбақтары бұл өмірдің көп неге?Көңіл шіркін..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Гүл
Гүлді көрдім солып қалған, сарғайған,Ұмытылған ескі кітап ішінде.Енді, міне, қамалап ап көп арман,Қиялдадым ғажап айға түстім де.Қайда өсті, қашан..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Ояна алмай жүрмін мен
Ояна алмай жүрмін мен, ояна алмай,Оянып кетсем отқа оранардай.Қорқамын өрттен қалған бір тал шыбықОсы бір отпен бірге жоғалардай.Жоғалардай,Асылым..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Ақымақ болу қандай оңай, ақын болу тым қиын...
Ақымақ болу қандай оңай, ақын болу тым қиынБолсам деумен өтіп жатыр бір күннен соң бір күнім.Тік жүремін дегеніммен соқпақтарым бұралаң,Жүріп келем..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Тыңда, әлем, мен бүгін бақыттымын...
Тыңда, әлем, мен бүгін бақыттымын,Жүрегім мұңаюдан тапты тыным.Шалқыған шаттығым бар бір басымда,Құлпырып бүгін шешек атты гүлім.Жаныма құйылғандай..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Неге мен мұңаямын, түсінбеймін...
Неге мен мұңаямын, түсінбеймін,Аунап жатыр арқырап іішінде мұң.Алабұртқан сезіммен арпалысыпБіткендей алақұйын күшім менің.Күзгі аспандай неліктен..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Таң атты, міне, тағы да...
Таң атты, міне, тағы даҰйқысыз өтті бір түнім.Ұзақ түн, жым-жырт тыныштық,Ілінбей қойды кірпігім. Буалдыр арман, жанымаТыныштық неге бермейсің?Қол..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Жасыма, жалын жүрегім...
Жасыма, жалын жүрегім,Гүл өмір мынау жайнағанЖылы шырай бермесе.Түңілме қызық өмірден Тағы да қайғы кернесе.Іздеме бақыт алыстан,Елжірей берме әрбір..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Айыбым бар алдыңда өтелмеген...
Айыбым бар алдыңда өтелмеген,«Өте!» дедің.Кешірім етер деп ем.Ерік бар ма менде енді, төгілейін,Бір шалқуға жалының жетер ме, өлең?Айыптымын..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Дос үйіне келгенде
Жалғыз кеп кірдім сол үйге,Ит ұлып жатыр көңілдеКешір, дос, сенің үйіңеОсылай келем дедім бе?Ақырын үйге ендім де,Икемге келмей ернім деКүбірлеп..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Гүл ұсынам
Көкірегімде тасыған көл,Таудай толқын тербетілген.Аңсап келдім, о туған жер,Самалыңмен сүй бетімнен.Келем таныс көшелерменБас иеді қайың..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Келіңдер, достар...
Тағы да туған ауылғаОралдым бейне жыл құсы.Қайдасың, достар, қайдасың,Балалық шақтың құрбысы?Шығыңдар күліп алдымнан,Сағынып жеттім мен бүгін.Қондым..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Алатаумен жүздесу
Аманбысың, Алатауым – асқарым,Армысыңдар өр шыңдарым қырау шалған бастарын.Көп уақыт болған жоқпын баурайыңда, Ол, әрине, сендер үшін қас-қағым...
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Темірханға
Бөліскен балғын жастықтың балын, ауырын,Барсың ба менің пайғамбар досым – бауырым?Баяғы кездей өр басың әлі биік пе,Шайқады ма әлде тағдырдың дүлей..
—  Нүсіпбай Әбдірахым
Өте алмай өмірдің тар өткелінен...
Өте алмай өмірдің тар өткелінен Еріксіз көз жібердім өткеніме.Артым соқпақ, алдымда асау тасқынШынымен арманына жетпедім бе?Алдымда асау тасқын..
—  Нүсіпбай Әбдірахым

Біз cookie файлдарын пайдаланамыз!
Біздің сайтты пайдалануды жалғастыра отырып, сіз сайттың дұрыс жұмыс істеуін қамтамасыз ететін cookie файлдарын өңдеуге келісім бересіз. Cookie файл деген не?
Жақсы