👈 қаріп өлшемі 👉

Ғалым жайлыбай туралы Өлеңдер ✍️


Өлеңдер: 187

Өмір кештім...
Өмір кештім, Мен де бір өмір кештім, Көрпесіндей сусыған көңілдестің... Көздерінен күндердің шуақ еріп Көкорайлы көктемді қуады елік... Арлы армандар..
—  Ғалым Жайлыбай
Ай көрдім...
Ай көрдім,Аман көрдім бұл айды да,Қарғамай қасқаны да, құдайды да.Күндерің ұқсамаса шырайлыға Тұндырған тұма суы лайлы ма?!Қатыны ортекедей..
—  Ғалым Жайлыбай
Көшемін ертең...
Көшемін ертең,Босатам Коляның үйін,Бұл көшу маған, әрине, болады қиын.«Турчатникте» тұрақтап үйренген едімТоңады миым...Санамда соғады құйын.Алматы..
—  Ғалым Жайлыбай
Астана мынау шамдары жасыл-қызылды...
Астана мынау шамдары жасыл-қызылды, Тербетіп тұрған таңдары ғасырды, бізді. Жинауға жүрміз алаштың алауыз ұлы Шашылып кеткен сынығын асылдың..
—  Ғалым Жайлыбай
Жесір желдер желігіп желген кеште...
Жесір желдер желігіп желген кеште,Ойға сезім айналды жөн бермеске.Он бесінде толған Ай толықсығанСен де он бесте,Құралай,Мен де он бесте.Көмкерілген..
—  Ғалым Жайлыбай
Бip түп емен
Бұтақтары майысқан бip түп емен, Ceнi көрсем безеді күлкі менен. Мұңайтасың, Сыбырлап сыр айтасың: «тағдырымның жағасын жыртып өлем» Қайыспайтын..
—  Ғалым Жайлыбай
Кербестінің кекілі
Беу, кербесті еді көргенім,Ерен де өрен бip жүйрік.Өлкемнің өpiн,Белдерін —Ылди ғып шапқан қылқұйрық.Күдері жалы төгілген,Орлардан орғып қарғыған...
—  Ғалым Жайлыбай
Жалғыз тамшы
Төбел арай төбеге төркіндейді,Таң тонасын тамыздыңКөркін мейлі.Жапыраққа ілінген жалғыз тамшыЖанардағы жастай боп мөлтілдейді.Күрсінгенде күмілжіп..
—  Ғалым Жайлыбай
Шаңырақты көтереді уығы...
Шаңырақты көтереді уығы, Түндігінен қарамаса қайғы азап. Kүpeңіттi күздің қара суығы Халың қалай, Әй, қазақ?..Жұлдыздар да жымыңдамай түндегі, Қара..
—  Ғалым Жайлыбай
Бәpi ағады...
Бәpi ағады,Керуен күн ағады,Қалың тұман жасырып мұнараны.Тұңғиықтан Зәмзәм боп тұнады ел!,Тасқайнардың мөлдіреп тұмалары.Бұл фәнидің бітпейді..
—  Ғалым Жайлыбай
Жаныма жақын жандайсың жаным,
Жаныма жақын жандайсың жаным, Қандай шыдамың, Ардай сыңарым.Тағдырдың уын татып көрмеген Балдай шырағым.Күн болып шыққан күнім дейін бе,Қырқада өскен..
—  Ғалым Жайлыбай
Қазақы өлең
Өмір, Сенің арнаңа түciп ақтым, Толқын-толқын күндерді ұшыраттым. Бізің бастан бip дәурен жалт береді Үйіріндей үpiккeн қысырақтың.Жарық таңның..
—  Ғалым Жайлыбай
Бабайқорғанның баласы
Өтірік емес расым, Сенбейсің бәлки сенесің. Үстіңде қара плащың Ақсаңдай басып келесің. Ауылдан кеттің адасып, Өткенің өкпек... қарашы. Қарашығында —..
—  Ғалым Жайлыбай
Еру қонды елуің...
Әбіштай,Әбубәкір,досым Қайран,Елуге еру қонып қосын жайған.Жырды нұр санайтұғын жан кұрдасымБұл ғұмыр тұрады екен осындайдан.Барында базарының бақ..
—  Ғалым Жайлыбай
Қобыз кеудемнің сынық шанағы...
Қобыз кеудемнің сынық шанағы, Боздайды бүгін ұрып сананы. Tөзімгe бойым мойынұсынып Сезімге ойым құрық салады.Қашып шабытым шатынап қалдым,Сыбдырын..
—  Ғалым Жайлыбай
Сағыныштың сарғайса да сағымы ақ...
Сағыныштың сарғайса да сағымы ақ Арман сүйген арлы кез де, жарлы кез. Кірпігімді күн нұрына малып ап Көкжиекке қарай-қарай талды көз. Үздіккенде үзіп..
—  Ғалым Жайлыбай
Ақпанда. Ақөлеңде. Ақ айдында
Айнала шомылғандай арай нұрға,Ақпанда,Ақөлеңде,Ақ айдында.Тербеліп,Teбipeніп талай мұңға —Ағатай, келіп қалдық қалай мұнда?!.Беу, шіркін!Айдын..
—  Ғалым Жайлыбай
Соңғы өлең
Ей, Есенин,Бала кезден дос едің,Шайыры едік шарап ішкен көшенің.Тіршіліктің шығара алмай eceбін,Басың қатты,Басым қатты неше күнҚайран, Сергей..
—  Ғалым Жайлыбай
Қап арқалап бара жатыр қыз бала...
Бақ тілегін сарқып алған, тойын да,Ақ білегін артып алған мойынға. Қап арқалап бара жатыр бала қыз Алматының «Арбатының» бойында.Kөшeci бұл..
—  Ғалым Жайлыбай
Қарашада қалмайды гүл ағашта...
Қарашада қалмайды гүл ағашта, Мына дәурен тұрмайды мына баста. Шыр айналып шылбыры шыдам бітіп —Жер тарпыды тағы да құла қасқа.Алтын кipпiк арай..
—  Ғалым Жайлыбай
Бір өлеңім бар еді...
Бір өлеңім бар еді, Бір өлеңім болғанда —Аққу текті Ар еді Заманының зары еді Ғаламының әні еді, Бір өлеңім бар еді,Бір өлеңім бар еді. Бір өлеңім..
—  Ғалым Жайлыбай
Қоңыр
Қоңыр күз, Қоңыр жыр ма едің, Қоңыр күй тербеп кешімді. Қоңыраулы керуен күндерім Қоңырқай тірлік кешірді. Қозыкөш жерден көрінген, Қоңыр қаздардың..
—  Ғалым Жайлыбай
Ей, енесі өлген құлын күн...
Ей, енесі өлген құлын күн, Құлыны өлген байтал күн. Балауыз шамдай ғұмырдың Сәулесі болып шайқалдым. Біріне түспей көп іздің, Қабағын бақтым..
—  Ғалым Жайлыбай
Қара ағашты жел шайқады кешкілік...
Қара ағашты жел шайқады кешкілік, Жапырақтың жалқы жырын естідік. Қиынын-ай, құйын қиған тағдырдың Күн барады кешкіріп, Біз барамыз ескіріп, Қара..
—  Ғалым Жайлыбай
Жасыбай көлі
Жасыл айдын, жасымнан ғашық айдын, Мөлдірейді жанары Жасыбайдың. Жетегіне жылдарды ілестіріп Өтеді де кетеді осылай күн. Күй шалғанда көңілді..
—  Ғалым Жайлыбай

Біз cookie файлдарын пайдаланамыз!
Біздің сайтты пайдалануды жалғастыра отырып, сіз сайттың дұрыс жұмыс істеуін қамтамасыз ететін cookie файлдарын өңдеуге келісім бересіз. Cookie файл деген не?
Жақсы