👈 қаріп өлшемі 👉

Жұмабай құлиев туралы Өлеңдер ✍️


Өлеңдер: 89
Әңгімелер: 26

Қайда туған көкмешіт
Жауғашты НəбиевкеУа, туған жер, жамалым,Арайлы аймақ, алабым.Қопарса түбі жеткізбес,Шежіре, аңыз, сорабың...Құба қыр, айлы түндерің,Түсіне кірер..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Жүре алмадым қасымда асыл еркем
Жылда келіп жасырын құс ұялар,Екеу ғана бұл жайды түсіне алар. Көкіректер – сияқты ескі зындан,Онда қанша шіриді құпиялар...Сағынышты үйіп ап бір..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Бастарыңа жағайыншы бір шамдал
Төбеде тұрды толған ай, Қадірін қалдық аңдамай. Топтанып жүріп перронда, Шырқаған түнгі əндер-ай!Ойладық өмір жеңіл деп, Алладан кенет əмір кеп.Мерт..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Есенбайға
Інім едің алыс кетсең сағынтар,Өсе берді көз алдымда өрім тал.Сенің жаның иіс-қоңысты сүймейтін, Жібек құрттың піллəсіндай сезімтал.Сұмдық боп тұр..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Зырлайды ғұмыр күймесі
Қимаймын, өткен күндер өкпеге енді, Қиратпай арман атты ақ кемемді. Елуге мен де келдім сылтып басып, Көзбен жеп кейде қолым жетпегенді.Көрген жоқ..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Шындық жалғыз, сұмдық мұң
Империяны келмеске жөнелтті хақ, Жұртым жаңа биліктен дəметті ұзақ. Болмағасын наланы сора-сора,Қатып қалды жүрек те цемент құсап.Осынау ел-халқымды..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Жыр - жүректің бұлбұлы
Сойған қойдың аузында шөбі қалар, Күйшінің көкейінде сазы қалар. Мендегі тұңғиыққа көз салсаңшы, Көп өлеңші-толқынның көбігі олар...Түсіретін зор..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Түркістаннан түлеп шыққан тастүлек
Сайлау ЖылқайдаровқаГеолог бола алмайды кім көрінген,Айлар бойы жоламас үйге мүлдем.Болашаққа бал ашар сұңғыладай. Жандар ғой бұл ісіне шын берілген...
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Армысың, алтын ұя
Туыстың қасына еріп байсалдырақ,Аттап ем есігіңнен сəл қалтырап...Қандырған рухани шөл қатамды, Сен едің ең алғашқы кəусар бұлақ. Қалай тұрар жас..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Жүрсің ылғи жанартаудың ішінде
Балтабек ҚуандықовқаОңайлықпен жеткізген жоқ сонау төр,Жету үшін төктің талай қамау тер.Арасында жортып жүріп ер жеттің,Мақат, Доссор, Кенбай, Сағыз..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Келбет қызыма
Жанымызды аруларға емдетіп,Естен шығып кəкір-шүкір, кем-кетік. Кеше біздер КазГУ деген айдында, Жүруші едік балқып-шалқып, əндетіп.Бір топ едік..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Ескі мақат. Кешқұрым
Жебей сауып тəніңді, төсті тырнап,Талай дəурен басыңнан көшті шулап. Келбетіне Мақаттың қарап тұрсам,Көз алдыма келеді ескі тулақ.Мұнарлар басында..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Туған жерге барғанда
Асыл мекен, ете келдім тағызым,Ой-санамда көп қайнаған мағызым.Жазы аптап, қысы ақ боран, бірақта,Көктемі мен түні сұлу Сағызым! Қой бағуға..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Алыстайды аралдардай жүзбелі...
Алыстайды аралдардай жүзбелі,Өмірімнің көктем, жазы, күздері.Мынау көздің құйрығында көп сызық,Жас күндегі сайқылықтың іздері.Егіліп бір жұмыртқадай..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Наршөккен таңы
Алакөбең. Дала жатыр мөлдіреп,Шаттық кернеп, кеудең тартар шеңбірек.Тұратынмын көрген жандай пейішті,Қолда жүген, бөз көйлегім желбіреп.Күншығыс жақ..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Тәуелсіздік бір сен үшін жан құрбан
Халқым көрген қасіреті, мазағы,Құлаққа кеп зар илеген озаны.Тарихымды жіпке тізіп отырып,Сол жауларға ескі кегім қозады.Бейқам болу, бес қаруды..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Он үште соңына ердім арман жырдың...
Он үште соңына ердім арман жырдың,Сенімен əуейленбей қайран құрбым.Жасаған қолдан алтын алхимиктей,Азапты рахатқа айналдырдым.Кеудеге зор талапты..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Халқым, саған не дейін
Жарқырап айқас салар жалаң төсі,Батырлар жасып қалды – ел еркесі.Төбемнен екі басты қарақұстың,Түседі кең далама көлеңкесі. Сен қалдың, алға шықты..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Ақын досқа
Ақын боп кеше көшке ілескенде, Күмбірлеп кеуде-күйшанақ.Сөз де естіп талай естімес пенде, Күндер де кештік бисағат.Бір досты бейнет қинаса сүйеп..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Құстар отбасы
Көктем бойға дəруін таратқанда,Алғыс айтып дүниеге, Жаратқанға. Жанарымыз жасаурап қараушы ек қой, Тырна көші тыраулап баратқанда.Алакайлап, асқанда..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Мысық
Шуласа да өштестім, Ниетімен қарғап бар. Жолымды да көп кестің, Көмір қара көрбақтар.Тік қарамай адамға, Мұртын сылап мүлəйімМəйіт көрсе табанда..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Бүгінгі күннің суреті
Ұлықтан кетті қанағат, Армансыз күйттеп өз басын. Жер болып талай азамат, Ұрланып сүртті көз жасын.Ұтылап ұрып қасқайтты, Теперіш көрдік жаманнан...
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Қарашалар қайтқан күн
Қыс хабарын сезді ме, көлдерге де тоқтамай, Қайтып жатты қиқулап қарашалар түнімен. Тыңдағанмен құлақ сап, ұқпаймыз ғой əттең-ай, Не айтты екен..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Біздің ұрпақтың үні
Жоқ балалық. Күмбір өшті.Іздедік бар індігештіТаба алмадық көздің жасы моншақтап.Əлем – жəлем сурет болып, Алдымыздан иректеліпПойыздардай өте шықты..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ
Қайта ұшасың сен ертең
Ернар ТайжанғаҚарау қайғы аласұрып, Талайларға ішкізді ірің.Бар өмірде қара сызық,Толғай тартқан түпсіз жылым...Тағы бірін тұсады əне,Бұл тірлікте..
—  Жұмабай ҚҰЛИЕВ

Біз cookie файлдарын пайдаланамыз!
Біздің сайтты пайдалануды жалғастыра отырып, сіз сайттың дұрыс жұмыс істеуін қамтамасыз ететін cookie файлдарын өңдеуге келісім бересіз. Cookie файл деген не?
Жақсы