👈 қаріп өлшемі 👉

Мұрат шаймаран өлеңдері туралы Өлеңдер ✍️


Өлеңдер: 163
Поэмалар: 1

Әке
Бала кезім ол менің:Ауыл, іңір, тау елі.Жүрегімді тербегенСкрипка əуені.Шашыңды аздап ақ шалған,Шағың, əке, ол сенің.«Қасыма отыр, кел, қарғам,Күй..
—  Мұрат Шаймаран
Ақиқат туралы баллада
Байқамады жүргіншінің ешбірі...Ілесіп ап қара нөпір – көшке ірі,Келе жатты тірі аруақ,Ай астында алабұртып кескіні.Көшелердің тұрған жанып кезі..
—  Мұрат Шаймаран
Қазақ батыры туралы баллада
Шапағы қанға айналды,Таң суық хабар ап кірді...Беліне берен байланды,Серке бір санды ат мінді.Шылбырға сұлу жармасты,Бұрымын жайып жіберіп.Тұрды..
—  Мұрат Шаймаран
Мола балладасы
Егер мені іздесең,Думандардан іздеме.Ойсыз-мұңсыз шаттыққа,Алданамыз біз неге?Биіктерден іздеме,Самғаулардан іздеме,Əлдебіреу аңсаған армандардан..
—  Мұрат Шаймаран
Ит
Соңғы шарап кесесін сарқып ішіп,Аязында ақпанның алқып, ісіп,Келе жатсам отыр екен жол шетінде,Иесіз қалған сорлы жалқы күшік.Ескі шапан етегін жел..
—  Мұрат Шаймаран
Бота
Дуға толы бақ іші:Өтеді жұрт көздерімен танысып,Əзілдесіп, қағысып,Шығандайды аспанға бір əн ұшып...Бірте-бірте буынды ала бастайды,Қайыршы тартқан..
—  Мұрат Шаймаран
Мекен іздеу
Солғындап бір күн бетінің қызылы,Құлағымда кешкі боран ызыңы.Жырын жаттапшығыстық бір ақынның,Ен далада жалғыз келе жатырмын.Жел мұжып бір жемірілген..
—  Мұрат Шаймаран
Айбергеновтың ақырғы монологы
Аһ, Үрниса,Жалын толы кеудем бұл,Самарханнан сырнайлатқан керуен – жыр.Жез қоңырау үніндей-ақ сыңғырлап,Тым алыстап бара жатыр, енді, өмір.Аһ..
—  Мұрат Шаймаран
Еһ, тырналар, тырналар
Еһ, Тырналар, Тырналар,Барасың ұшып төбемнен;Тарғыл да таулар үстінен,Даладан бетбақ көнерген.Сарсаң да, сарсаң, сарсаң күн,Сағыныш, бірақ, жоқ..
—  Мұрат Шаймаран
Ақшамда ару сайрам жағалауы
Бұрын да солай болған,Болады əлі,Аспанның шағи бұлттар орамалы.Қыз күлкісі,Шулаған құс қиқуы,Ақшамда ару Сайрам жағалауы.Айдын мəз суретіңді ұрлап..
—  Мұрат Шаймаран
Көңілдің өңі ағармас кірі ашылмай...
«Қартайдық, қайрат қайтты, ұлғайды арман»,Күн – үміт секілді ме түнге айналған.Өмір ме, өңі суық өлім бе екен,Бір елес орамалын бұлғайды алдан.Егер..
—  Мұрат Шаймаран
Қымыз құйып бердің сен...
Күлкің бұлақ секілді жырлай аққан,Қымыз құйып бердің сен сырлы аяққа.Қарлығаштай қағылез, қарағым-ау,Ұйықтап жатқан жанымнан мұңды оятпа!Қызыл да..
—  Мұрат Шаймаран
Аңсау
Өрте мені, күннің қызыл кірпігі,Жанып-жанып күл боп тынам бір күні.Заты бөлек безбүйрек бұл заманда,Ақын болып өмір сүру күлкілі.Жүрегімнің іші –..
—  Мұрат Шаймаран
Түнге мадақ айтасың-ау
Таң атады, оятады.Кеш батады лəззатты.Жар төсегі – жаннат мекен, ұмыттырар азапты.Иен-тегін жайлағандай жасыл жайлау сонысын,Бар ғұмырдың бал шарабын..
—  Мұрат Шаймаран
Жапырақ - ғұмыр
Еменнің жапырағы құлап жатыр...Сарғайған сағыныштан тəні бірден,Жұмаққа кетпек жасыл жаны мүлдем.Сұп-суық жерде жатып қарайды олар,Мейірім күтетіндей..
—  Мұрат Шаймаран
Күллі ойлар өріп жатады менің күркемнен...
О, Тəңірім-ау, несіне ақын болдым мен,Ақ емшек – Ақиқат, уызыңды сенің емдім мен.Кетпен көтерген шаруа боп неге кетпедім,Қара жерден ырыздығын тауып..
—  Мұрат Шаймаран
Анна кемпірге ода
Анна Петровна!Бұл есімге тіл сындырғам əрең мен,(Келгенім бар Ивандары жоқ елден).Мəскеулік сол княздардың сарқыты,Тəкəппарлығы асып жатқан..
—  Мұрат Шаймаран
Түңілу
...Бəрі солай болатынын ұқтырып,Қаңтар өтті, көзқарасы сұп-суық.Жалғыз шырақ –(Жана-жана білтедей)Бітті үміт.Ақпан келер – асыққан бір жолаушы,Сақа –..
—  Мұрат Шаймаран
Жұмекен Нәжімеденовке
Ісіндірген ындынын даңғазасы ғасырдың,Өзге түгіл, өмірге жұмбақ айттың, жасырдың.Əр жырыңның қатпары – жарқыраған жаһұттар,Асылыңды алуға қолы жетпей..
—  Мұрат Шаймаран
Ертегі
Ерке едік...Ертегіңе елітіп ек,Балалық нені аңсады, нені тілеп.Мен саған айтқым келген көп ішінде,Əне-еу қара аспанды «менікі!» деп.Күн күлген,Жұлдыз..
—  Мұрат Шаймаран
Жастық қашын бара жатыр...
Жетелеген от пен желік,Қыз едің-ау көктем көрік.Жасыл жанат жайлауыңнан,Дүр-дүр ауып кеткен бе елік?!Сен мезгілге бүлінбесең,Қайда сол бір құлын..
—  Мұрат Шаймаран
Жап-жасыл табанында сайдың күтіп....
Ақ отау – мен өтермін жиі кірмей,Иеннің тағы болған киігіндей.Бұлаққа ілбіп басып сен барасың,Су таситын ағашың иініңде...Жол жатыр жалғыз аяқ –..
—  Мұрат Шаймаран
Ұлтан болып жүріп
Анасының сұңқары,Əкесінің тұлпары,Енді күліп атады Алатаудың бұл таңы.Шаймаран деп аталар момындау сол сары шалдың,Алматылық саналар, сен – алғашқы..
—  Мұрат Шаймаран
Қарқара барып қайтсақ па
(Сағатбек Медеубекұлына)...Мұндай да мұндай болады, ə,Жаныңда сыздап ой-соқта.Қамыға бермей, жан аға,Қарқара барып қайтсақ па?!Сенуден қалдық..
—  Мұрат Шаймаран
Шет қалып барасың-ау, шерлі қалам
Үрімжі.Жауады қар, жауады қар,Аспанда кəрі қыстың ауаны бар.Періштенің кіршіксіз қанатындай,Ақ əлем, ару дүние маған ұнар.Демін тартып бір сəтке..
—  Мұрат Шаймаран

Біз cookie файлдарын пайдаланамыз!
Біздің сайтты пайдалануды жалғастыра отырып, сіз сайттың дұрыс жұмыс істеуін қамтамасыз ететін cookie файлдарын өңдеуге келісім бересіз. Cookie файл деген не?
Жақсы