👈 қаріп өлшемі 👉

  Өлеңдер ✍️

  13.06.2022
  25


Автор: Ұлықбек Есдәулетов

ЖАУҚАЗЫН

Мен сені ұмытқым келді!
Өзіңмен кешкен тұнық күндерді,
аспаны шайдай тымық түндерді,
ұмытқым келді, ұмытқым келді.
Тағдырым маған сынық гүл берді,
қабағы қатып, қырық түрленді,
жанымды менің ұғып, кім көрді?
Бәрін де бәрін ұмытқым келді,
ұмытқым келді!
Жаурады сенім, үміт, арманым,
сезімнің нәзік гүлі тоңғанын
сезіне тұрып жылыта алмадым,
қадалған маған жауқазын жанар,
өзіңді, бірақ ұмыта алмадым,
ұмыта алмадым...
Қылтиған қардан жауқазын ғұмыр
қытымыр қыстан тірі қалғанын,
қауызына оның қыраулы шықтай
қаңтардың демі — уы тамғанын,
сен үшін енді тірліктің мынау
соқыр тиындай құны қалғанын,
сезініп тұрып ұмытам қалай,
ұмыта алмадым... ұмыта алмадым...


Кейінірек оқу үшін сақтап қойыңыз:



Пікір жазу


Біз cookie файлдарын пайдаланамыз!
Біздің сайтты пайдалануды жалғастыра отырып, сіз сайттың дұрыс жұмыс істеуін қамтамасыз ететін cookie файлдарын өңдеуге келісім бересіз. Cookie файл деген не?
Жақсы