👈 қаріп өлшемі 👉

  25.01.2022
  68


Автор: Әлібек Асқаров

Ақын Қабыкен Мұқышев (1920–1976) Ақмоланың бір мейманханасына орналасып, үш күн бойы бөлмесінен шықпай “тойлап” жатып алыпты. Төртінші күн далаға шықса, айнала аппақ қар, күн жарқырап шығып тұр екен.


 


“Апырмау, таң да атып қалған екен-ау” дейді Қабыкен таңданып.


 


- Қабеке, жалаңаяқ қар кешіп тұрғаныңыз не? – дейді қарсы жолыққан бір танысы.


 


Сонда Қабыкен аяғына бір қарапты да:


 


- Шабытым шамырқанған кезде табаным шыдатпай қызып кетуші еді, соны салқындатып тұрғаным ғой, – деп, табан астында сөз тауып, құтылып кетіпті.


Кейінірек оқу үшін сақтап қойыңыз:



Пікір жазу


Біз cookie файлдарын пайдаланамыз!
Біздің сайтты пайдалануды жалғастыра отырып, сіз сайттың дұрыс жұмыс істеуін қамтамасыз ететін cookie файлдарын өңдеуге келісім бересіз. Cookie файл деген не?
Жақсы