Өлеңдер ✍️

Көктемде алма ағаштар бүршік атқанда,

Жүрегімде қайғы бүрлеп гүл ашады.

Былтырдан қалған жаралы жапырақтар,

Өмір мен өлімнің,

Арасындағы бейбақтар.

Жас өркендер алақан жайғанда,

Жадымда елесі ғана қалған,

Ескі бір сағыныш бас көтереді.

Ауада әсем шеңбер сызып ұшқан.

Құстардың әуені,

Жанымды елітеді,

Олар еркіндік періштелері

көгілдір ауамен,

Көк аспанды аңсайды.

Ал менің танауыма оқ-дәрінің иісі келіп,

Аядай аулада тынысым тарылады.

Кеңістікте қарқылдаған қарғалар

Қанаттарынан ажал сусылы есіп,

Кеудеме қонақтауға ұмтылады.

... көктем бүрлегенде