Өлеңдер ✍️

Құбыжық түн жанымды арбап тағы,

Үн-түнсіз есігімнен алға аттады.

Қап-қара қалбаңдаған көлеңкелер,

Кеудемде жапалақтай жалбақтады.

Айқасса ақ пен қара алмасқалы,

Санамның секілді еді алжасқаны.

Шырылдап торға түскен торғай-үміт,

Беймезгіл қан қақсады.

Жарық пен қараңғының керісінде,

Келе алмай отырамын келісімге.

Үңіліп тереземнен әлдекімдер,

Қанжарын жасырама？

Жең ішінде.

Сарғайып күте-күте таң құшағын,

Үрейдің үкісімен аңдысамын.

Қорқау түннен ығысқан қоян-ғұмыр,

Түбіне паналайды қай бұтаның.

Түн бойы көз ілмеген,

Секем алып үркеді сезім неден.

Ойнайды аза күйін үн алғышта,

Ішегі гитараның безілдеген.

Албырап сонау алыс көк аспанда,

Бір жұлдыз сәби сынды көз ашқанда.

Жарықты су қараңғы жанарыммен,

Аймалай бердім ессіз адасқанда