Британ ертегісі: Ештеңеден қорықпайтын Мери

Британ ертегісі: Ештеңеден қорықпайтын Мери


ТАҒЫ ДА ОҚЫҢЫЗДАР:
Назарбаев Зияткерлік мектебіне қалай түсуге болады?

Ертеде Мери деген қыз болыпты. Ол бір фермердің үй күтушісі екен. Бірде фермер жора-жолдастарымен көңіл көтеріп отырып шарабы таусылып қалады. Фермер Мериді шақырып алады да, пабқа2барып бір шөлмек шарап алып келуді бұйырады. Жеті қараңғы түн мезгілі болғандықтан қонақтар оған:
‒ Тас қараңғы түнде жалғыз өзі жүруге қорқатын шығар, бармай-ақ қойсыншы, ‒ дейді.
‒ Жоқ, қорықпайды. Біздің Мери ештеңеден қорықпайды, өліден де тіріден қорықпайды, ‒ дейді оған фермер.
Қыз көп күттірмей, қожайынның тапсырмасын орындап келеді. Қонақтар таңдай қағысады.
‒ Бұл түк емес! ‒ дейді фермер сонда. ‒ Біздің Мери түн ортасында кез келген жұмсаған жерге бара береді. Ол адамзаттан да, ғаламзаттан да, өліден де, тіріден де корықпайды. Сенбесеңдер, бәстесейік! Түнде кеп Мериді бір жаққа жұмсаңдар. Корқып бармай қойса, алтын гинея берем.
Қонақтардың біреуі Меридің өжеттігін келесі аптада тексермек боп тарайды.
Сол арада әлгі келісім берген адам шіркеуге барып, парсоннан3шіркеу қақпасының кілтін сұрап алады. Қарауылға жарты гинея ақша беріп, «түнде зиратқа келген қызды қорқыт» деп тапсырады.
Межелі күні ол фермердің үйіне келеді де айтады:
‒ Сенің Мериіңнің түн ортасында шіркеудегі зираттан адамның бас сүйек қаңқасын қазып әкелуге жүрегі дауаламайды.
Мери қыңқ деместен жеті қараңғы түнде жалғыз өзі шіркеуге барады да, оның арт жағында орналасқан зираттағы моланың бірін қазып, одан бір бастың қаңқасын алып шығады. Сол кезде бір тістенген дауыс:
Оған тиіспе! Ол менің анамның бас сүйегі! ‒ дейді.
Мери келесі моланы қаза бастайды. Ол жерден бір бас сүйекті алып шыға бергенде, әлгі дауыс тағы тістеніп:
‒ Тиіспе! Ол менің әкемнің бас сүйегі!
Мери үшінші моланы қазады да:
‒ Шешең болсын, әкең болсын, әпкең болсын, ағаң болсын! Шаруам жоқ! Маған осы бастың қаңқасы керек! ‒ дейді де қаңқаны үйіне әкеп, бәстесуші адамның алдына қояды да, өз қызметіне кіріседі. Бәстесуші:
‒ Шіркеу ауласынан ешқандай дыбыс естіген жоқсың ба? ‒ дейді.
‒ Бір ақымақ аруақ біресе «ол менің шешемнің қаңқасы еді» , біресе «әкемнің қаңқасы еді» деп моланы қазуыма кедергі жасай берді. Сосын мен «шешең бе, әкең бе, әпкең бе, ағаң ба ісім жоқ, маған бастың қаңқасы керек» дедім де, керегімді алып, қақпаны құлыптап, кетіп қалдым. Аруақ ойбайлап қалған, ‒ дейді.
Бәстесуші көңілі ортайып, ренжіп қалады. Ілбіп зиратта қамауда қалып қойған қарауылды босатуға кетеді. Келсе ‒ қарауыл жерде етбетінен түсіп сұлап жатыр. Әлдеқашан о дүниеге аттанып кетіпті. Сірә, қорқыныштан жүрегі жарылып кеткен болар. Өзіне де сол керек! Жап-жас қызды да осылай қорқыта ма екен!?
Сөйтіп фермер мырза Мериге уәделі алтын гинеяны береді.
Сафолк деген жерде бір ірі жер иеленуші жасы келген шешесімен бірге тұрады екен. Бір күні кемпір қайтыс болып, арулап жерленеді. Алайда кемпірдің рухы жай таппай, баласының үйіне келгіштей береді. Әсіресе тамақ ішер кезде аруақтың сұлбасы көлбеңдеп, малайлардың зәресін ұшырады. Кемпірдің бейнесі кейде ап-анық көрінетін де, кейде буалдыр тұмандай ағараңдап тұрып алатын. Дастарқан басындағы оның бұрынғы отыратын жерінде қасық, шанышқы қозғалақтап кететін. Бұл үйге малай тұрақтамай, сквайрдың шаруасы тұралап қалады. Сквайр4 саса бастайды. Бір күні ол өзінен үш ауыл ары қоныста ештеңеден қорықпайтын қыз тұратынын естиді. Сквайр сол ауылға ат арылтып арнайы барады. Меримен сөйлесіп, үй жағдайын жасырмай айтады, үйіне күтушілік жұмысқа шақырады.
‒ Мен аруақтарға еш назар аудармаймын. Егер лайықты жалақы төлесеңіз, келейін, ‒ дейді Мери.
Сквайр мен Мери өзара келісіп, Мери көп ұзамай жұмысқа шығады. Ол ең алдымен кемпірдің тірі кезінде отырған жерін өте ұқыпты ұстауға көңіл бөледі. Оның бұрын қолданған шанышқысы мен пышағын айқастырып қоймауды қадағалайды. Сондай-ақ, ол тамақ ішерде кемпір де өздерімен бірге отырғандай алдына түрлі тағам қойып, «қызыл бұрышқа қол жалғап жіберейін бе, мэм5; тұз керек пе, мэм» деп үнемі қамқорлық жасап жүреді. Аруақ бұған риза болғандай сыңай танытып, үйде тыныштық орнайды.
Сквайр бір күні заң құжаттарына байланысты Лондонға іссапарға кетеді.
Ертесіне Мери тізерлеп отыра қап, қонақ бөлмедегі каминді жууға кіріседі. Бір кезде ол есіктің саңылауынан жіп-жіңішке біреудің кіргенін сезеді. Сосын есік айқара ашылып, кемпірдің аруағы айқын көрінеді. Бұл жолы аруаққа тіл бітіп, Мериге былай дейді:
‒ Мери, сен менен қорқасың ба?
‒ Жоқ қорықпаймын. Өйткені сіз өлісіз, ал мен тірімін.
‒ Онда маған еріп ұраға түс. Шам алма. Жолыңды менен шашыраған сәуле жарықтандырады.
Екеуі ескі баспалдақпен төмендегі ұраға түседі. Аруақ май шырағдандай жарық шашып, қызды үйіліп жатқан кесектердің қасына ертіп келіп:
‒ Мына кесектерді қопар, ‒ дейді.
Қыз орындайды.
‒ Мынау жатқан екі дорба алтынның үлкенін қожайыныңа бер, кішісін өзің ал. Ештеңеден қорықпайтын ержүрек қыз екенсің. Сыйлыққа лайықсың, ‒ дейді аруақ.
Үш күннен кейін іссапардан сквайр қайтып оралады.
‒ Қайырлы таң, Мери! Мен кеткелі бері анамның аруағы келді ме?
‒ Келді, сэр. Егер менімен бірге ұраға түсуге жүрексінбесеңіз, сізге бірдеңе көрсетейін, ‒ дейді Мери.
Сквайр мырс етіп күледі.
‒ Неден жүрексінейін!? Сен жүрексінбей барған жерге мен де барам!
Олар балауыз тұтады да, төменге түседі. Қыз кесектерді көтеріп:
‒ Анаңыз мына екі дорба алтынның кішкентайын сізге бер, үлкенін өзің ал деді, ‒ дейді.
‒ Апырай! ‒ деп сквайрдың іші қылп ете қалады. Ол шешесінің өзіне үлкен дорбаны, ал қызға кіші дорбаны қалдырғанын сезеді (шындығында да солай еді). Әйтсе де, сквайр бір ауыз сөзге келместен, үй қызметшісінің бергенін алады. Содан былай батыл қыз Мери аруақ кеп айтып қоймасын деп, шанышқы мен пышақты айқастырып қоятын болады. Сквайр біраз күн ойланып жүріп, Мериге сөз айтады. Қыз келісімін береді. Ірі жер иеленушіміз енді бір дорба дорба алтыны бар қызға да иелік етеді.

ТАҒЫ ДА ОҚЫҢЫЗДАР:
Хакер: «Бәрін жасырып қойдым деп ойлайсыз ба?»



Полную версию материала можете скачать на сайте zharar.com через 60 секунд !!!

00


Комментарии для сайта Cackle