Өлең: Жамбыл Жабаев (Тауда)

Өлең: Жамбыл Жабаев (Тауда)



Мен бір шал тоқсан жасты құрдас еткен,
Тайғанап жүре алмаймын қия беттен.
Ел кезбей атқа мінбей, араламай,
Жатамын үйде тыныш сол себептен.
Бұл кезде белім бүкір, көзім бұлдыр,
Белге алып шыға алмайды тізе құрғыр;
Құлағым қаңылтырмен қаптағандай,
Ел сөзін естімейді қаңғыр-күңгір


Комментарии для сайта Cackle